حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ مُوسَى، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّهُ قَالَ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لاَ تَرْفَعُوا أَصْوَاتَكُمْ فَوْقَ صَوْتِ النَّبِيِّ} إِلَى آخِرِ الآيَةِ جَلَسَ ثَابِتُ بْنُ قَيْسٍ فِي بَيْتِهِ وَقَالَ أَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ . وَاحْتَبَسَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَعْدَ بْنَ مُعَاذٍ فَقَالَ " يَا أَبَا عَمْرٍو مَا شَأْنُ ثَابِتٍ أَشْتَكَى " . قَالَ سَعْدٌ إِنَّهُ لَجَارِي وَمَا عَلِمْتُ لَهُ بِشَكْوَى . قَالَ فَأَتَاهُ سَعْدٌ فَذَكَرَ لَهُ قَوْلَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ثَابِتٌ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الآيَةُ وَلَقَدْ عَلِمْتُمْ أَنِّي مِنْ أَرْفَعِكُمْ صَوْتًا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنَا مِنْ أَهْلِ النَّارِ . فَذَكَرَ ذَلِكَ سَعْدٌ لِلنَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " بَلْ هُوَ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ " .
Анас ибн Молик айтди: Бу оят — «Эй иймон келтирганлар, овозларингизни Набий овозидан баланд қилманглар» — охиригача нозил бўлганида, Собит ибн Қайс ўз уйида ўтириб олди ва: "Мен дўзах аҳлиданман" деди ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан (келишдан) ўзини тўсди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Саъд ибн Муоздан: "Эй Абу Амр, Собитга нима бўлди — касалми?" деб сўради. Саъд: "У менинг қўшним, мен унга касаллик билишмадим" деди. Саъд унга келди ва унга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг сўзини зикр қилди. Собит: "Бу оят нозил бўлди, сизлер биласизки, мен сиздан овози Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (нисбатан) энг баландингизман, демак мен дўзах аҳлиданман" деди. Саъд буни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га зикр қилди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Йўқ, балки у жаннат аҳлидан" деди.