حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، قَالَ قَرَأْتُ عَلَى مَالِكٍ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَأَى رَجُلاً يَسُوقُ بَدَنَةً فَقَالَ " ارْكَبْهَا " . قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهَا بَدَنَةٌ . فَقَالَ " ارْكَبْهَا وَيْلَكَ " . فِي الثَّانِيَةِ أَوْ فِي الثَّالِثَةِ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ривоят қилди, у деди: Моликка Абуз-Зиноддан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан (ривоят қилганини) ўқиб бердим — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бир кишини бадана (қурбонлик туяси) ҳайдаб бораётганини кўрди ва: «Уни мин» деди. У: «Ё Расулуллаҳ, бу бадана-ку» деди. У: «Уни мин, вой сенга (шўринг қурсин)!» деди — иккинчи ёки учинчи (мартасида).