حَدَّثَنِي عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، أَخْبَرَنَا عِيسَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ الْفَضْلِ، أَنَّ امْرَأَةً، مِنْ خَثْعَمَ قَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أَبِي شَيْخٌ كَبِيرٌ عَلَيْهِ فَرِيضَةُ اللَّهِ فِي الْحَجِّ وَهُوَ لاَ يَسْتَطِيعُ أَنْ يَسْتَوِيَ عَلَى ظَهْرِ بَعِيرِهِ . فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " فَحُجِّي عَنْهُ " .
Менга Али ибн Хашрам ривоят қилди, бизга Исо Ибн Журайждан, у Ибн Шиҳобдан ривоят қилди, бизга Сулаймон ибн Ясар Ибн Аббосдан, у Фазлдан ривоят қилдики, Хасъамдан бир аёл: «Ё Расулуллаҳ, отам кекса чол, унинг зиммасида Аллаҳнинг ҳаж фарзи бор, у эса туясининг устида тик тура олмайди» деди. Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Ундай бўлса, у номидан ҳаж қил» деди.