3303-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳаж китоби
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، حَدَّثَنَا مُفَضَّلٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، فِي هَذَا الإِسْنَادِ بِمِثْلِهِ وَلَمْ يَذْكُرْ " يَوْمَ خَلَقَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ " . وَقَالَ بَدَلَ الْقِتَالِ " الْقَتْلَ " . وَقَالَ " لاَ يَلْتَقِطُ لُقَطَتَهُ إِلاَّ مَنْ عَرَّفَهَا " .
Ва менга Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Яҳё ибн Одам ривоят қилди, бизга Муфаззал Мансурдан шу иснодда унга ўхшаш (ривоят қилди) ва «осмонлар ва ерни яратган куни» (жумласини) зикр қилмади; «жанг (қитол)» ўрнига «ўлдириш (қатл)» деди ва: «Унинг тушиб қолган (нарса)сини фақат эълон қилувчидан бошқаси териб олмайди» деди.