وَحَدَّثَنَا ابْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي فُدَيْكٍ، أَخْبَرَنَا الضَّحَّاكُ، عَنْ قَطَنٍ الْخُزَاعِيِّ، عَنْ يُحَنِّسَ، مَوْلَى مُصْعَبٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ صَبَرَ عَلَى لأْوَائِهَا وَشِدَّتِهَا كُنْتُ لَهُ شَهِيدًا أَوْ شَفِيعًا يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . يَعْنِي الْمَدِينَةَ .
Ва бизга Ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Ибн Абу Фудайк ривоят қилди, бизга аз-Заҳҳок Қатан ал-Хузўийдан, у Мусъабнинг озоди (мавлоси) Юҳаннисдан, у Абдуллаҳ ибн Умардан хабар берди, у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни: «Ким унинг қийинчилиги ва шиддатига сабр қилса, мен унга Қиёмат кунида гувоҳ ёки шафоатчи бўламан» деяётганини эшитдим — Мадинани назарда тутди.