حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْمَهْرِيُّ، أَخْبَرَنَا ابْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنِي أَبُو صَخْرٍ الْمَدِينِيُّ، أَنَّ صَفْوَانَ بْنَ سُلَيْمٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ عِدَّةٍ، مِنْ أَبْنَاءِ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنْ آبَائِهِمْ دِنْيَةً عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَلاَ مَنْ ظَلَمَ مُعَاهِدًا أَوِ انْتَقَصَهُ أَوْ كَلَّفَهُ فَوْقَ طَاقَتِهِ أَوْ أَخَذَ مِنْهُ شَيْئًا بِغَيْرِ طِيبِ نَفْسٍ فَأَنَا حَجِيجُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " .
Бизга Сулаймон ибн Довуд ал-Маҳрий ривоят қилди, бизга Ибн Ваҳб хабар берди, менга Абу Сахр ал-Мадиний ривоят қилди: Сафвон ибн Сулайм унга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг ашобларининг бир неча фарзандларидан, улар оталаридан бевосита, улар Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан хабар берди. У зот: «Огоҳ бўлингки, ким бир муоҳид (аҳд эгаси)га зулм қилса ёки уни камситса ёки тоқатидан ортиғини юкласа ёки ундан нафси рози бўлмаган ҳолда бирор нарса олса, мен қиёмат куни унинг хасмиман (даъвогариман)», дедилар.