3414-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Никоҳ китоби
وَحَدَّثَنِي أُمَيَّةُ بْنُ بِسْطَامَ الْعَيْشِيُّ، حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ زُرَيْعٍ - حَدَّثَنَا رَوْحٌ، - يَعْنِي ابْنَ الْقَاسِمِ - عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ سَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ، وَجَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَتَانَا فَأَذِنَ لَنَا فِي الْمُتْعَةِ .
Ва менга Умайя ибн Бистом ал-Айший ривоят қилди, бизга Язид — яъни ибн Зурайъ — ривоят қилди, бизга Равҳ — яъни ибн ал-Қосим — Амр ибн Динордан, у ал-Ҳасан ибн Муҳаммаддан, у Салама ибн ал-Акваъ ва Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилдики, Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) бизнинг олдимизга келди ва бизга мутъага рухсат берди.