3415-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Никоҳ китоби
وَحَدَّثَنَا الْحَسَنُ الْحُلْوَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ قَالَ عَطَاءٌ قَدِمَ جَابِرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ مُعْتَمِرًا فَجِئْنَاهُ فِي مَنْزِلِهِ فَسَأَلَهُ الْقَوْمُ عَنْ أَشْيَاءَ ثُمَّ ذَكَرُوا الْمُتْعَةَ فَقَالَ نَعَمِ اسْتَمْتَعْنَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ وَعُمَرَ .
Ва бизга ал-Ҳасан ал-Ҳулвоний ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Ибн Журайж хабар берди, у деди: Ато деди: Жобир ибн Абдуллаҳ умра қилиб келди, биз унинг ҳузурига манзилига бордик. Одамлар ундан турли нарсалар ҳақида сўрадилар, сўнг мутъани зикр қилдилар. У: «Ҳа, биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам), Абу Бакр ва Умар даврида истимтў қилардик» деди.