3416-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Никоҳ китоби
حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، قَالَ سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ كُنَّا نَسْتَمْتِعُ بِالْقُبْضَةِ مِنَ التَّمْرِ وَالدَّقِيقِ الأَيَّامَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَبِي بَكْرٍ حَتَّى نَهَى عَنْهُ عُمَرُ فِي شَأْنِ عَمْرِو بْنِ حُرَيْثٍ .
Менга Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Ибн Журайж хабар берди, менга Абуз-Зубайр хабар берди, у деди: Мен Жобир ибн Абдуллаҳни шундай деяётганини эшитдим: Биз Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ва Абу Бакр даврида бир неча кун бир ҳовуч хурмо ва ун (эвазига) истимтў қилардик, ҳатто Умар буни Амр ибн Ҳурайс иши сабабли қайтарди.