وَحَدَّثَنِي عَمْرٌو النَّاقِدُ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَابْنُ أَبِي عُمَرَ، قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، بْنُ عُيَيْنَةَ عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى أَنْ يَبِيعَ حَاضِرٌ لِبَادٍ أَوْ يَتَنَاجَشُوا أَوْ يَخْطُبَ الرَّجُلُ عَلَى خِطْبَةِ أَخِيهِ أَوْ يَبِيعَ عَلَى بَيْعِ أَخِيهِ وَلاَ تَسْأَلِ الْمَرْأَةُ طَلاَقَ أُخْتِهَا لِتَكْتَفِئَ مَا فِي إِنَائِهَا أَوْ مَا فِي صَحْفَتِهَا . زَادَ عَمْرٌو فِي رِوَايَتِهِ وَلاَ يَسُمِ الرَّجُلُ عَلَى سَوْمِ أَخِيهِ .
Ва менга Амр ан-Ноқид, Зуҳайр ибн Ҳарб ва Ибн Абу Умар ривоят қилиб — Зуҳайр: бизга Суфён ибн Уяйна аз-Зуҳрийдан, у Саиддан, у Абу Ҳурайрадан ривоят қилди, деди — Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) шаҳарлик (жойда турувчи) чўлик (бадавий) учун сотишидан, ёки нажаш (сотиб олмоқчи бўлмай нархни ошириш) қилишидан, ёки киши биродарининг совчилиги устига совчилик қилишидан, ёки биродарининг савдоси устига сотишидан қайтарди; ва аёл ўз (кундоши) синглисининг идишидаги ёки косасидаги нарсани ағдариб олиш учун унинг талоқ қилинишини сўрамасин. Амр ўз ривоятида (шуни) қўшди: «Киши биродарининг савдоси (нархи) устига савдолашмасин».