وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، وَهَارُونُ بْنُ سَعِيدٍ الأَيْلِيُّ، - وَاللَّفْظُ لِهَارُونَ - قَالاَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مَخْرَمَةُ بْنُ بُكَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ سَمِعْتُ حُمَيْدَ بْنَ نَافِعٍ، يَقُولُ سَمِعْتُ زَيْنَبَ، بِنْتَ أَبِي سَلَمَةَ تَقُولُ سَمِعْتُ أُمَّ سَلَمَةَ، زَوْجَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم تَقُولُ لِعَائِشَةَ وَاللَّهِ مَا تَطِيبُ نَفْسِي أَنْ يَرَانِي الْغُلاَمُ قَدِ اسْتَغْنَى عَنِ الرَّضَاعَةِ . فَقَالَتْ لِمَ قَدْ جَاءَتْ سَهْلَةُ بِنْتُ سُهَيْلٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ إِنِّي لأَرَى فِي وَجْهِ أَبِي حُذَيْفَةَ مِنْ دُخُولِ سَالِمٍ . قَالَتْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَرْضِعِيهِ " . فَقَالَتْ إِنَّهُ ذُو لِحْيَةٍ . فَقَالَ " أَرْضِعِيهِ يَذْهَبْ مَا فِي وَجْهِ أَبِي حُذَيْفَةَ " . فَقَالَتْ وَاللَّهِ مَا عَرَفْتُهُ فِي وَجْهِ أَبِي حُذَيْفَةَ .
Ва менга Абут-Тоҳир ва Ҳорун ибн Саид ал-Айлий — лафз Ҳорунники — ривоят қилиб, иккаласи: бизга Ибн Ваҳб ривоят қилди, менга Махрама ибн Букайр отасидан хабар берди, дедилар; у деди: Мен Ҳумайд ибн Нофини шундай деяётганини эшитдим: Мен Зайнаб бинт Абу Саламани шундай деяётганини эшитдим: Мен Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг завжаси Умму Саламани Оишага шундай деяётганини эшитдим: «Аллаҳга қасамки, эмизишдан (ёшдан) ўтиб кетган ўсмир мени кўриши кўнглимга ёқмайди». У (Оиша): «Нега? Саҳла бинт Суҳайл Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг олдига келиб: ‹Ё Расулуллаҳ, Аллаҳга қасамки, мен Абу Ҳузайфанинг юзида Салимнинг киришидан (норозилик) кўряпман›, деди. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): ‹Уни эмиз›, деди. У: ‹У соқолли (эркак)-ку›, деди. У: ‹Уни эмиз, Абу Ҳузайфанинг юзидаги нарса кетади›, деди. (Кейин) у: ‹Аллаҳга қасамки, мен уни (норозиликни) Абу Ҳузайфанинг юзида (қайта) сезмадим›, деди» деди.