وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَيُّوبَ، وَخَالِدٍ، الْحَذَّاءِ عَنْ أَبِي قِلاَبَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ مِنَ السُّنَّةِ أَنْ يُقِيمَ، عِنْدَ الْبِكْرِ سَبْعًا . قَالَ خَالِدٌ وَلَوْ شِئْتُ قُلْتُ رَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Ва менга Муҳаммад ибн Рофиъ ривоят қилди, бизга Абдурраззоқ ривоят қилди, бизга Суфён Айюбдан ва Холид ал-Ҳаззодан, у Абу Қилобадан, у Анасдан хабар берди, у деди: Суннатдан (бири) — бокира ҳузурида етти (кун) туришдир. Холид деди: Агар хоҳласам, уни Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га марфуъ қилди (нисбат берди), деб айтган бўлардим.