3655-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Талоқ китоби
وَحَدَّثَنَاهُ أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَابْنُ الْمُثَنَّى، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ إِدْرِيسَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . نَحْوَهُ وَلَمْ يَذْكُرْ قَوْلَ عُبَيْدِ اللَّهِ لِنَافِعٍ . قَالَ ابْنُ الْمُثَنَّى فِي رِوَايَتِهِ فَلْيَرْجِعْهَا . وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ فَلْيُرَاجِعْهَا .
Ва бизга буни Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Ибн ал-Мусанно ривоят қилиб, иккаласи: бизга Абдуллаҳ ибн Идрис Убайдуллаҳдан шу иснод билан унга ўхшаш ривоят қилди, дедилар ва Убайдуллаҳнинг Нофига айтган сўзини зикр қилмади. Ибн ал-Мусанно ўз ривоятида: «уни қайтариб олсин (фал-яржиъҳа)» деди; Абу Бакр: «уни қайтариб олсин (фал-юрожиъҳа)» деди.