وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ نَافِعٍ، أَنَّ ابْنَ عُمَرَ، طَلَّقَ امْرَأَتَهُ وَهْىَ حَائِضٌ فَسَأَلَ عُمَرُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَهُ أَنْ يَرْجِعَهَا ثُمَّ يُمْهِلَهَا حَتَّى تَحِيضَ حَيْضَةً أُخْرَى ثُمَّ يُمْهِلَهَا حَتَّى تَطْهُرَ ثُمَّ يُطَلِّقَهَا قَبْلَ أَنْ يَمَسَّهَا فَتِلْكَ الْعِدَّةُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ أَنْ يُطَلَّقَ لَهَا النِّسَاءُ . قَالَ فَكَانَ ابْنُ عُمَرَ إِذَا سُئِلَ عَنِ الرَّجُلِ يُطَلِّقُ امْرَأَتَهُ وَهْىَ حَائِضٌ يَقُولُ أَمَّا أَنْتَ طَلَّقْتَهَا وَاحِدَةً أَوِ اثْنَتَيْنِ . إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَمَرَهُ أَنْ يَرْجِعَهَا ثُمَّ يُمْهِلَهَا حَتَّى تَحِيضَ حَيْضَةً أُخْرَى ثُمَّ يُمْهِلَهَا حَتَّى تَطْهُرَ ثُمَّ يُطَلِّقَهَا قَبْلَ أَنْ يَمَسَّهَا وَأَمَّا أَنْتَ طَلَّقْتَهَا ثَلاَثًا فَقَدْ عَصَيْتَ رَبَّكَ فِيمَا أَمَرَكَ بِهِ مِنْ طَلاَقِ امْرَأَتِكَ . وَبَانَتْ مِنْكَ .
Ва менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Исмоил Айюбдан, у Нофидан ривоят қилдики, Ибн Умар ўз аёлини ҳайз ҳолатида талоқ қилди. Умар Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўради, у унга уни қайтариб олишни, сўнг бошқа бир ҳайз кўргунча кутишни, кейин поклангунча кутишни, сўнг унга тегмасдан (яқинлик қилмасдан) олдин талоқ қилишни буюрди. Мана шу — Аллаҳ аёллар учун талоқ қилинишини буюрган идда (муддати)дир. (Ровий) деди: Ибн Умар аёлини ҳайз ҳолатида талоқ қиладиган киши ҳақида сўралганда: «Агар сен уни бир ёки икки марта талоқ қилган бўлсанг — Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) унга уни қайтариб олишни, сўнг бошқа бир ҳайз кўргунча кутишни, кейин поклангунча кутишни, сўнг унга тегмасдан олдин талоқ қилишни буюрган; аммо сен уни уч марта талоқ қилган бўлсанг, аёлингни талоқ қилиш ҳақида Роббинг буюрган (амрида) Унга осий бўлубсан ва у сендан (қатъий) ажралди» дерди.