حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ طَلَّقْتُ امْرَأَتِي عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهْىَ حَائِضٌ فَذَكَرَ ذَلِكَ عُمَرُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مُرْهُ فَلْيُرَاجِعْهَا ثُمَّ لْيَدَعْهَا حَتَّى تَطْهُرَ ثُمَّ تَحِيضَ حَيْضَةً أُخْرَى فَإِذَا طَهُرَتْ فَلْيُطَلِّقْهَا قَبْلَ أَنْ يُجَامِعَهَا أَوْ يُمْسِكْهَا فَإِنَّهَا الْعِدَّةُ الَّتِي أَمَرَ اللَّهُ أَنْ يُطَلَّقَ لَهَا النِّسَاءُ " . قَالَ عُبَيْدُ اللَّهِ قُلْتُ لِنَافِعٍ مَا صَنَعَتِ التَّطْلِيقَةُ قَالَ وَاحِدَةٌ اعْتَدَّ بِهَا .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Убайдуллаҳ Нофидан, у Ибн Умардан ривоят қилди, у деди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) даврида аёлимни ҳайз ҳолатида талоқ қилдим. Умар буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га айтди, у: «Унга буюр, уни қайтариб олсин, сўнг уни поклангунча, кейин бошқа бир ҳайз кўргунча қолдирсин; покланганда, унга жимаъ қилишдан олдин уни талоқ қилсин ёки ушлаб турсин. Албатта бу — Аллаҳ аёллар учун талоқ қилинишини буюрган идда (муддати)дир» деди. Убайдуллаҳ деди: Мен Нофига: «Ўша талоқ нима бўлди?» дедим. У: «Битта (деб) ҳисобланди» деди.