Саҳиҳи Муслим — 387-ҳадис

Иймон китоби · Расулуллаҳ рисолатига бутун инсоният иймон келтириши вожиблиги

387-ҳадисXalqaro 154Саҳиҳи Муслим · Иймон китоби

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ صَالِحِ بْنِ صَالِحٍ الْهَمْدَانِيِّ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ رَأَيْتُ رَجُلاً مِنْ أَهْلِ خُرَاسَانَ سَأَلَ الشَّعْبِيَّ فَقَالَ يَا أَبَا عَمْرٍو إِنَّ مَنْ قِبَلَنَا مِنْ أَهْلِ خُرَاسَانَ يَقُولُونَ فِي الرَّجُلِ إِذَا أَعْتَقَ أَمَتَهُ ثُمَّ تَزَوَّجَهَا فَهُوَ كَالرَّاكِبِ بَدَنَتَهُ ‏.‏ فَقَالَ الشَّعْبِيُّ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ بْنُ أَبِي مُوسَى عَنْ أَبِيهِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ ثَلاَثَةٌ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ آمَنَ بِنَبِيِّهِ وَأَدْرَكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَآمَنَ بِهِ وَاتَّبَعَهُ وَصَدَّقَهُ فَلَهُ أَجْرَانِ وَعَبْدٌ مَمْلُوكٌ أَدَّى حَقَّ اللَّهِ تَعَالَى وَحَقَّ سَيِّدِهِ فَلَهُ أَجْرَانِ وَرَجُلٌ كَانَتْ لَهُ أَمَةٌ فَغَذَاهَا فَأَحْسَنَ غِذَاءَهَا ثُمَّ أَدَّبَهَا فَأَحْسَنَ أَدَبَهَا ثُمَّ أَعْتَقَهَا وَتَزَوَّجَهَا فَلَهُ أَجْرَانِ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ الشَّعْبِيُّ لِلْخُرَاسَانِيِّ خُذْ هَذَا الْحَدِيثَ بِغَيْرِ شَىْءٍ ‏.‏ فَقَدْ كَانَ الرَّجُلُ يَرْحَلُ فِيمَا دُونَ هَذَا إِلَى الْمَدِينَةِ ‏.‏ وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا عَبْدَةُ بْنُ سُلَيْمَانَ، ح وَحَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، ح وَحَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، كُلُّهُمْ عَنْ صَالِحِ بْنِ صَالِحٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ ‏.‏

Абу Бурда ибн Абу Мусо отасидан (ривоят қилди): Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): "Уч (тоифа)ки, уларга ажрлари икки марта берилади: аҳли китобдан ўз Набийсига иймон келтирган ва Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га етиб, унга иймон келтирган, унга эргашган ва уни тасдиқлаган киши — унга икки ажр; Аллаҳ таолонинг ҳақи ва хўжасининг ҳақини адо этган мамлук (қул) — унга икки ажр; ва бир киши — унинг чўриси бўлиб, уни боқиб яхши боқган, кейин унга адаб бериб яхши адаб берган, кейин уни озод қилиб, унга уйланган — унга икки ажр" деди. Кейин Шаъбий хуросонликка: "Мана шу ҳадисни ҳеч нарса(сиз, бепул) ол — киши бундан камига (ҳам) Мадинага (узоқ) сафар қилар эди" деди.

Ўхшаш ҳадислар

Мавзуси яқин ҳадислар — бошқа тўпламлардан ҳам

Сунани Насоий, 3344-ҳадисНикоҳ китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Уч (тоифа киши)га ажрлари икки марта берилади: бир киши — унинг чўриси бўлиб, уни тарбиялаб, тарбиясини чиройли қилган, унга таълим бериб, таълимини чиройли қилган,…

Саҳиҳул Бухорий, 3011-ҳадисЖиҳод китоби

Уч (хил киши) ажрини икки марта олади: бир кишининг чўриси бўлса, уни ўргатиб, яхши ўргатса, уни тарбиялаб, яхши тарбияласа, сўнг уни озод қилиб, унга уйланса — унга икки ажр бор; аҳли китобнинг мўмини…

Сунани Насоий, 1545-ҳадисХавф намози китоби

ки), Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) улар билан хавф намозини ўқиди: бир саф унинг олдида турди, бир саф эса унинг ортида турди. У ўз ортидагилар билан бир ракаат ва икки сажда ўқиди, сўнг булар олдинга…

Саҳиҳи Муслим, 3499-ҳадисНикоҳ китоби

Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ўз чўрисини озод қилиб, сўнг унга уйланган киши ҳақида: «Унга икки ажр (савоб) бор» деди.

Саҳиҳул Бухорий, 97-ҳадисИлм китоби

Уч (киши)га икки ажр бор: аҳли китобдан бўлиб, ўз пайғамбарига иймон келтирган, сўнг Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам)га (ҳам) иймон келтирган киши; Аллаҳнинг ҳақини ва хожаларининг ҳақини адо этган қул; ва…

Саҳиҳи Муслим, 555-ҳадисТаҳорат китоби

): Унга: "Бизга Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)нинг вузуси (қанай эканини) вузу қилиб (кўрсат)" дейилди. У бир идишни сўради, ундан икки қўлига (сув) ағдарди, уларни уч марта ювди, кейин қўлини (идишга)…