حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، قَالَ أَبُو الرَّبِيعِ حَدَّثَنَا وَقَالَ، يَحْيَى أَخْبَرَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرٍو، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عُمَرَ، يَقُولُ كُنَّا لاَ نَرَى بِالْخِبْرِ بَأْسًا حَتَّى كَانَ عَامُ أَوَّلَ فَزَعَمَ رَافِعٌ أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْهُ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ва Абу ар-Рабиъ ал-Атакий ривоят қилди; Абу ар-Рабиъ: ривоят қилди, деди, Яҳё: хабар берди, деди — бизга Ҳаммод ибн Зайд Амрдан ривоят қилди, у деди: Мен Ибн Умарни шундай деяётганини эшитдим: Биз «хибр» (улушга ижара)да зарар йўқ деб билар эдик, токи ўтган йил бўлгунча — Рофиъ Аллаҳнинг Набийси (соллаллаҳу алайҳи васаллам) ундан қайтарган деб айтди.