حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نُمَيْرٍ الْهَمْدَانِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنِ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ، قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ وَأَهْوَى النُّعْمَانُ بِإِصْبَعَيْهِ إِلَى أُذُنَيْهِ " إِنَّ الْحَلاَلَ بَيِّنٌ وَإِنَّ الْحَرَامَ بَيِّنٌ وَبَيْنَهُمَا مُشْتَبِهَاتٌ لاَ يَعْلَمُهُنَّ كَثِيرٌ مِنَ النَّاسِ فَمَنِ اتَّقَى الشُّبُهَاتِ اسْتَبْرَأَ لِدِينِهِ وَعِرْضِهِ وَمَنْ وَقَعَ فِي الشُّبُهَاتِ وَقَعَ فِي الْحَرَامِ كَالرَّاعِي يَرْعَى حَوْلَ الْحِمَى يُوشِكُ أَنْ يَرْتَعَ فِيهِ أَلاَ وَإِنَّ لِكُلِّ مَلِكٍ حِمًى أَلاَ وَإِنَّ حِمَى اللَّهِ مَحَارِمُهُ أَلاَ وَإِنَّ فِي الْجَسَدِ مُضْغَةً إِذَا صَلَحَتْ صَلَحَ الْجَسَدُ كُلُّهُ وَإِذَا فَسَدَتْ فَسَدَ الْجَسَدُ كُلُّهُ أَلاَ وَهِيَ الْقَلْبُ " .
Бизга Муҳаммад ибн Абдуллаҳ ибн Нумайр ал-Ҳамдоний ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Закариё аш-Шаъбийдан, у Нуъмон ибн Баширдан ривоят қилди, у деди: Мен унинг шундай деганини эшитдим: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг шундай деганини эшитдим — Нуъмон икки бармоғи билан икки қулоғига ишора қилди —: «Ҳалол равшандир, ҳаром ҳам равшандир, улар орасида эса шубҳали нарсалар борки, уларни одамларнинг кўпи билмайди. Ким шубҳалардан сақланса, ўз дийни ва обрўсини муҳофаза қилади. Ким шубҳаларга тушса, ҳаромга тушади — худди қўриқ атрофида (мол) боқувчи чўпондек, у қўриқда ўтлатиб қўйиши яқиндир. Огоҳ бўлинглар, ҳар бир подшоҳнинг қўриғи бор. Огоҳ бўлинглар, Аллаҳнинг қўриғи Унинг ҳаромларидир. Огоҳ бўлинглар, танада бир парча гўшт борки, у тўғри бўлса, бутун тана тўғри бўлади, у бузилса, бутун тана бузилади. Огоҳ бўлинглар, у қалбдир».