حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، - وَاللَّفْظُ لِعُثْمَانَ - قَالَ إِسْحَاقُ أَخْبَرَنَا وَقَالَ، عُثْمَانُ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مُغِيرَةَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَلاَحَقَ بِي وَتَحْتِي نَاضِحٌ لِي قَدْ أَعْيَا وَلاَ يَكَادُ يَسِيرُ قَالَ فَقَالَ لِي " مَا لِبَعِيرِكَ " . قَالَ قُلْتُ عَلِيلٌ - قَالَ - فَتَخَلَّفَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَزَجَرَهُ وَدَعَا لَهُ فَمَازَالَ بَيْنَ يَدَىِ الإِبِلِ قُدَّامَهَا يَسِيرُ . قَالَ فَقَالَ لِي " كَيْفَ تَرَى بَعِيرَكَ " . قَالَ قُلْتُ بِخَيْرٍ قَدْ أَصَابَتْهُ بَرَكَتُكَ . قَالَ " أَفَتَبِيعُنِيهِ " . فَاسْتَحْيَيْتُ وَلَمْ يَكُنْ لَنَا نَاضِحٌ غَيْرُهُ قَالَ فَقُلْتُ نَعَمْ . فَبِعْتُهُ إِيَّاهُ عَلَى أَنَّ لِي فَقَارَ ظَهْرِهِ حَتَّى أَبْلُغَ الْمَدِينَةَ - قَالَ - فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي عَرُوسٌ فَاسْتَأْذَنْتُهُ فَأَذِنَ لِي فَتَقَدَّمْتُ النَّاسَ إِلَى الْمَدِينَةِ حَتَّى انْتَهَيْتُ فَلَقِيَنِي خَالِي فَسَأَلَنِي عَنِ الْبَعِيرِ فَأَخْبَرْتُهُ بِمَا صَنَعْتُ فِيهِ فَلاَمَنِي فِيهِ - قَالَ - وَقَدْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لِي حِينَ اسْتَأْذَنْتُهُ " مَا تَزَوَّجْتَ أَبِكْرًا أَمْ ثَيِّبًا " . فَقُلْتُ لَهُ تَزَوَّجْتُ ثَيِّبًا . قَالَ " أَفَلاَ تَزَوَّجْتَ بِكْرًا تُلاَعِبُكَ وَتُلاَعِبُهَا " . فَقُلْتُ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُوُفِّيَ وَالِدِي - أَوِ اسْتُشْهِدَ - وَلِي أَخَوَاتٌ صِغَارٌ فَكَرِهْتُ أَنْ أَتَزَوَّجَ إِلَيْهِنَّ مِثْلَهُنَّ فَلاَ تُؤَدِّبُهُنَّ وَلاَ تَقُومُ عَلَيْهِنَّ فَتَزَوَّجْتُ ثَيِّبًا لِتَقُومَ عَلَيْهِنَّ وَتُؤَدِّبَهُنَّ - قَالَ - فَلَمَّا قَدِمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمَدِينَةَ غَدَوْتُ إِلَيْهِ بِالْبَعِيرِ فَأَعْطَانِي ثَمَنَهُ وَرَدَّهُ عَلَىَّ .
Бизга Усмон ибн Абу Шайба ва Ишоқ ибн Иброҳим — лафз Усмонники — ривоят қилишди. Ишоқ: «Бизга хабар берди» деди, Усмон: «Бизга ривоят қилди» деди: Жарир Муғирадан, у аш-Шаъбийдан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилди, у деди: Мен Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан ғазот қилдим. У менга етиб олди, менинг остимда толиқиб қолган, деярли юра олмайдиган сув ташувчи туям бор эди. У менга: «Туянгга нима бўлди?» деди. Мен: «Касал» дедим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам орқада қолди, уни ҳайдади ва у учун дуо қилди, шундан сўнг у туяларнинг олдида, уларнинг пешқадамида юра бошлади. У менга: «Туянгни қандай кўряпсан?» деди. Мен: «Яхши, унга сенинг бараканг етди» дедим. У: «Уни менга сотасанми?» деди. Мен уялдим, бизда ундан бошқа сув ташувчи туя йўқ эди. Мен: «Ҳа» дедим. Мен уни унга Мадинага етиб олгунимча орқасига миниб кетишим шарти билан сотдим. Мен: «Ё Расулуллаҳ, мен куёвман» дедим ва ундан рухсат сўрадим, у менга рухсат берди. Мен одамлардан олдин Мадинага жўнадим, етиб бордим. Тоғам мени қарши олиб, туя ҳақида сўради, мен у билан нима қилганимни унга хабар бердим, у мени шу сабабли койиди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам мен рухсат сўраганимда менга: «Бокира қиз олдингми ёки тул аёлми?» деган эди. Мен унга: «Тул аёл олдим» дедим. У: «Нега сени ўйнатадиган, сен ҳам уни ўйнатадиган бокира олмадинг?» деди. Мен унга: «Ё Расулуллаҳ, отам вафот этди — ёки шаҳид бўлди — ва менинг кичик сингилларим бор, уларга ўхшаганини олишни ёқтирмадим, у уларни тарбияламайди ва уларнинг ишини бошқармайди; шунинг учун уларнинг ишини бошқарсин ва тарбияласин деб тул аёл олдим» дедим. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам Мадинага келганида, мен туя билан унинг олдига эрта бордим, у менга унинг нархини берди ва уни ўзимга қайтарди.