4120-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Музораат китоби
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى، وَأَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ سَالِمٍ جَمِيعًا عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، عَنِ ابْنِ أَبِي نَجِيحٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . مِثْلَ حَدِيثِ عَبْدِ الْوَارِثِ . وَلَمْ يَذْكُرْ " إِلَى أَجَلٍ مَعْلُومٍ " .
Бизга Яҳё ибн Яҳё, Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Исмоил ибн Солим — барчаси Ибн Уяйнадан — Ибн Абу Нажиҳдан, шу иснод билан ривоят қилишди. Абдулвориснинг ҳадиси ўхшашида, лекин у «маълум муддатгача» сўзини зикр қилмади.