4162-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Мерос китоби
وَحَدَّثَنِيهِ أَبُو بَكْرِ بْنُ نَافِعٍ، حَدَّثَنَا غُنْدَرٌ، ح وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ، الرَّحْمَنِ - يَعْنِي ابْنَ مَهْدِيٍّ - قَالاَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . غَيْرَ أَنَّ فِي، حَدِيثِ غُنْدَرٍ " وَمَنْ تَرَكَ كَلاًّ وَلِيتُهُ " .
Менга буни Абу Бакр ибн Нофиъ ривоят қилди, бизга Ғундар ривоят қилди, (ҳ) менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон — яъни ибн Маҳдий — ривоят қилди, иккиси деди: Бизга Шуъба шу иснод билан ривоят қилди, фақат Ғундарнинг ҳадисида: «Ким оғир юк (қарз ёки муҳтож оила) қолдирса, мен унинг ҳомийсиман» (дейилган).