4213-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Васият китоби
وَحَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَابْنُ، بَشَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ سِمَاكٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ نَحْوَهُ . وَلَمْ يَذْكُرْ فَكَانَ بَعْدُ الثُّلُثُ جَائِزًا .
Менга Муҳаммад ибнул Мусанно ва ибн Башшор ҳам ривоят қилдилар, иккаласи деди: бизга Муҳаммад ибн Жаъфар ривоят қилди, бизга Шуъба Симокдан шу иснод билан унга ўхшаш ривоят қилди. Ва: Сўнг учдан бири жоиз бўлиб қолди, - деганини зикр қилмади.