حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ مَالِكِ بْنِ مِغْوَلٍ، عَنْ طَلْحَةَ بْنِ مُصَرِّفٍ، قَالَ سَأَلْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أَبِي أَوْفَى هَلْ أَوْصَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لاَ . قُلْتُ فَلِمَ كُتِبَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ الْوَصِيَّةُ أَوْ فَلِمَ أُمِرُوا بِالْوَصِيَّةِ قَالَ أَوْصَى بِكِتَابِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ат-Тамимий ривоят қилди, бизга Абдурраҳмон ибн Маҳдий Молик ибн Миғвалдан, Талҳа ибн Мусаррифдан хабар берди, у деди: Мен Абдуллаҳ ибн Аби Авфодан: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам васият қилдиларми?» - деб сўрадим. У: «Йўқ», - деди. Мен: «Ундай бўлса, нима учун мусулмонларга васият фарз қилинди, ёки нима учун улар васиятга буюрилди?» - дедим. У: «У Аллаҳ азза ва жалланинг Китобига васият қилди», - деди.