أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَالِكُ بْنُ مِغْوَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا طَلْحَةُ، قَالَ سَأَلْتُ ابْنَ أَبِي أَوْفَى أَوْصَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ لاَ. قُلْتُ كَيْفَ كَتَبَ عَلَى الْمُسْلِمِينَ الْوَصِيَّةَ قَالَ أَوْصَى بِكِتَابِ اللَّهِ.
Бизга Исмоил ибн Масъуд хабар берди, у деди: бизга Холид ибнул-Ҳорис ривоят қилди, у деди: бизга Молик ибн Миғвал ривоят қилди, у деди: бизга Талҳа ривоят қилди, у деди: мен Ибн Абу Авфодан сўрадим: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) васият қилдиларми? У: «Йўқ,» деди. Мен: «Ундай бўлса, мусулмонларга васият қандай қилиб фарз қилинди?» дедим. У: «У (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Аллаҳнинг Китобига (амал қилишни) васият қилдилар,» деди.