وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، حَدَّثَنِي وَرْقَاءُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " قَالَ سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ لأَطُوفَنَّ اللَّيْلَةَ عَلَى تِسْعِينَ امْرَأَةً كُلُّهَا تَأْتِي بِفَارِسٍ يُقَاتِلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ . فَقَالَ لَهُ صَاحِبُهُ قُلْ إِنْ شَاءَ اللَّهُ . فَلَمْ يَقُلْ إِنْ شَاءَ اللَّهُ . فَطَافَ عَلَيْهِنَّ جَمِيعًا فَلَمْ تَحْمِلْ مِنْهُنَّ إِلاَّ امْرَأَةٌ وَاحِدَةٌ فَجَاءَتْ بِشِقِّ رَجُلٍ وَايْمُ الَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ لَوْ قَالَ إِنْ شَاءَ اللَّهُ . لَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ فُرْسَانًا أَجْمَعُونَ " .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Шабоба ривоят қилди, менга Варқо Абуз-Зиноддан, у ал-Аъраждан, у Абу Ҳурайрадан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ривоят қилди. У: «Сулаймон ибн Довуд: ‹Албатта бу кеча тўқсонта хотин билан яқинлик қиламан, уларнинг ҳар бири Аллаҳ йўлида жиҳод қиладиган отлиқ туғади› деди. Шериги унга: ‹Иншааллаҳ дегин› деди. У эса иншааллаҳ демади. Сўнг уларнинг ҳаммаси билан яқинлик қилди, аммо улардан фақат битта хотин ҳомиладор бўлиб, ярим эркак туғди. Муҳаммаднинг жони Унинг қўлида бўлган Зот билан қасамки, агар у иншааллаҳ деганида, ҳаммаси отлиқ ҳолда Аллаҳ йўлида жиҳод қилган бўларди» дедилар.