وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، حَدَّثَنَا جَرِيرُ بْنُ حَازِمٍ، أَنَّ أَيُّوبَ، حَدَّثَهُ أَنَّ نَافِعًا حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ حَدَّثَهُ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ سَأَلَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ بِالْجِعْرَانَةِ بَعْدَ أَنْ رَجَعَ مِنَ الطَّائِفِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي نَذَرْتُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ أَنْ أَعْتَكِفَ يَوْمًا فِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ فَكَيْفَ تَرَى قَالَ " اذْهَبْ فَاعْتَكِفْ يَوْمًا " . قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَدْ أَعْطَاهُ جَارِيَةً مِنَ الْخُمْسِ فَلَمَّا أَعْتَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَبَايَا النَّاسِ سَمِعَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ أَصْوَاتَهُمْ يَقُولُونَ أَعْتَقَنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ مَا هَذَا فَقَالُوا أَعْتَقَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم سَبَايَا النَّاسِ . فَقَالَ عُمَرُ يَا عَبْدَ اللَّهِ اذْهَبْ إِلَى تِلْكَ الْجَارِيَةِ فَخَلِّ سَبِيلَهَا .
Менга Абут-Тоҳир ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб хабар берди, бизга Жарир ибн Ҳозим ривоят қилди: Айюб унга ривоят қилди, Нофиъ унга ривоят қилди, Абдуллаҳ ибн Умар унга ривоят қилди: Умар ибн ал-Хаттоб Тоифдан қайтганидан кейин Жиъронада бўлганида Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан сўради ва: «Ё Расулуллаҳ, мен жоҳилиятда Масжидул Ҳаром ичида бир кун эътикоф қилишни назр қилган эдим, қандай кўрасиз?» деди. У: «Бор, бир кун эътикоф қил» дедилар. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унга хумсдан бир чўрини берган эдилар. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам одамларнинг асирларини озод қилганларида, Умар ибн ал-Хаттоб уларнинг: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бизни озод қилдилар» деб айтаётган овозларини эшитди. У: «Бу нима?» деди. Улар: «Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам одамларнинг асирларини озод қилдилар» дедилар. Шунда Умар: «Ё Абдуллаҳ, ана ўша чўрининг олдига бор ва уни озод қилиб юбор» деди.