وَحَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ الزَّهْرَانِيُّ، حَدَّثَنَا عَبَّادٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْعَوَّامِ - حَدَّثَنَا الشَّيْبَانِيُّ، قَالَ سَأَلْتُ زِرَّ بْنَ حُبَيْشٍ عَنْ قَوْلِ اللَّهِ، عَزَّ وَجَلَّ { فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى} قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ مَسْعُودٍ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم رَأَى جِبْرِيلَ لَهُ سِتُّمِائَةِ جَنَاحٍ .
Шайбоний айтди: Мен Зирр ибн Ҳубайшдан Аллаҳнинг — азза ва жалла — «Бас (улар орасидаги масофа) икки ёй (узунлиги) қадар ёки ундан ҳам яқинроқ бўлди» (деган) сўзи ҳақида сўрадим. У: "Менга Ибн Масъуд хабар бердики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Жибрилни — унинг олти юз қаноти бор (ҳолда) — кўрди" деди.