وَحَدَّثَنَا ابْنُ نُمَيْرٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا زَكَرِيَّاءُ، عَنِ ابْنِ أَشْوَعَ، عَنْ عَامِرٍ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ قُلْتُ لِعَائِشَةَ فَأَيْنَ قَوْلُهُ { ثُمَّ دَنَا فَتَدَلَّى * فَكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى * فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى} قَالَتْ إِنَّمَا ذَاكَ جِبْرِيلُ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَأْتِيهِ فِي صُورَةِ الرِّجَالِ وَإِنَّهُ أَتَاهُ فِي هَذِهِ الْمَرَّةِ فِي صُورَتِهِ الَّتِي هِيَ صُورَتُهُ فَسَدَّ أُفُقَ السَّمَاءِ .
Масруқ айтди: Мен Оишага: "Бас Унинг: «Кейин яқинлашди, сўнг (яна) яқинлашди; бас (улар орасидаги масофа) икки ёй қадар ёки ундан ҳам яқинроқ бўлди; бас (Аллаҳ) Ўз бандасига ваҳий қилган нарсани ваҳий қилди» (деган) сўзи қаерда (қанай тушунилади)?" дедим. У: "У фақат Жибрил (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дир; у (Набийга) эркаклар суратида келар эди; бу сафар эса у (Набийга) ўзининг ҳақиқий суратида келди ва осмон уфқини тўсиб (қоплаб) қўйди" деди.