حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الأُمَوِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فِي قَوْلِ اللَّهِ ( ولَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً * أُخْرَى عِنْدَ سِدْرَةِ الْمُنْتَهَى ) ( فأوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى ) (فكَانَ قَابَ قَوْسَيْنِ أَوْ أَدْنَى ) . قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ قَدْ رَآهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ .
Бизга Саид ибн Яҳё ибн Саид ал-Умавий ривоят қилди, бизга отам ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Амр, Абу Саламадан, у Ибн Аббос (розияллаҳу анҳумо)дан, Аллаҳнинг сўзи ҳақида ривоят қилди: «Ва, дарҳақиқат, у Уни бошқа бир тушишда — Сидратул-Мунтаҳо олдида кўрди» (Нажм сураси, 13-14), «Бас, (Аллаҳ) Унинг бандасига (Жибрил орқали) ваҳий қилган нарсани ваҳий қилди» (Нажм сураси, 10), «Бас, (Унинг масофаси) икки ёй узунлигича ёки ундан-да яқинроқ эди» (Нажм сураси, 9). Ибн Аббос деди: «Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Уни кўрганлар.» Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасандир.