4337-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Қасам китоби
وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مِنْهَالٍ الضَّرِيرُ، وَأَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، قَالاَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ حَسَّانَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ سِيرِينَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِ حَدِيثِ ابْنِ عُلَيَّةَ وَحَمَّادٍ .
Бизга Муҳаммад ибн Минҳол аз-Зарийр ва Аҳмад ибн Абда ривоят қилдилар, улар: «Бизга Язид ибн Зурайъ ривоят қилди, бизга Ҳишом ибн Ҳассоон Муҳаммад ибн Сийрийндан, у Имрон ибн Ҳусайндан, у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан ибн Улайя ва Ҳаммоднинг ҳадиси мисли ривоят қилди», дедилар.