حَدَّثَنَا أَبُو الرَّبِيعِ، سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ أَعْتَقَ غُلاَمًا لَهُ عَنْ دُبُرٍ لَمْ يَكُنْ لَهُ مَالٌ غَيْرُهُ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " مَنْ يَشْتَرِيهِ مِنِّي " . فَاشْتَرَاهُ نُعَيْمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بِثَمَانِمِائَةِ دِرْهَمٍ فَدَفَعَهَا إِلَيْهِ . قَالَ عَمْرٌو سَمِعْتُ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ عَبْدًا قِبْطِيًّا مَاتَ عَامَ أَوَّلَ .
Бизга Абур-Рабиъ Сулаймон ибн Довуд ал-Атаки ривоят қилди, бизга Ҳаммод, яъни ибн Зайд Амр ибн Дийнордан, у Жобир ибн Абдуллаҳдан ривоят қилдики, ансорлардан бир киши ўзига тегишли бир ғуломни дубр (ўлимидан кейин озод бўлиш) шарти билан озод қилди, ундан бошқа унинг моли йўқ эди. Бу Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга етди, шунда у: «Уни мендан ким сотиб олади?», деди. Уни Нуъайм ибн Абдуллаҳ саккиз юз дирҳамга сотиб олди ва пулни унга берди. Амр: «Мен Жобир ибн Абдуллаҳни: ‹У мисрлик қул эди, ўтган йили вафот этди›, деганини эшитдим», деди.