حَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ دَاوُدَ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ مَسْرُوقٍ، قَالَ كُنْتُ مُتَّكِئًا عِنْدَ عَائِشَةَ فَقَالَتْ يَا أَبَا عَائِشَةَ ثَلاَثٌ مَنْ تَكَلَّمَ بِوَاحِدَةٍ مِنْهُنَّ فَقَدْ أَعْظَمَ عَلَى اللَّهِ الْفِرْيَةَ . قُلْتُ مَا هُنَّ قَالَتْ مَنْ زَعَمَ أَنَّ مُحَمَّدًا صلى الله عليه وسلم رَأَى رَبَّهُ فَقَدْ أَعْظَمَ عَلَى اللَّهِ الْفِرْيَةَ . قَالَ وَكُنْتُ مُتَّكِئًا فَجَلَسْتُ فَقُلْتُ يَا أُمَّ الْمُؤْمِنِينَ أَنْظِرِينِي وَلاَ تَعْجَلِينِي أَلَمْ يَقُلِ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { وَلَقَدْ رَآهُ بِالأُفُقِ الْمُبِينِ} { وَلَقَدْ رَآهُ نَزْلَةً أُخْرَى} . فَقَالَتْ أَنَا أَوَّلُ هَذِهِ الأُمَّةِ سَأَلَ عَنْ ذَلِكَ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ " إِنَّمَا هُوَ جِبْرِيلُ لَمْ أَرَهُ عَلَى صُورَتِهِ الَّتِي خُلِقَ عَلَيْهَا غَيْرَ هَاتَيْنِ الْمَرَّتَيْنِ رَأَيْتُهُ مُنْهَبِطًا مِنَ السَّمَاءِ سَادًّا عِظَمُ خَلْقِهِ مَا بَيْنَ السَّمَاءِ إِلَى الأَرْضِ " . فَقَالَتْ أَوَلَمْ تَسْمَعْ أَنَّ اللَّهَ يَقُولُ { لاَ تُدْرِكُهُ الأَبْصَارُ وَهُوَ يُدْرِكُ الأَبْصَارَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ} أَوَلَمْ تَسْمَعْ أَنَّ اللَّهَ يَقُولُ { وَمَا كَانَ لِبَشَرٍ أَنْ يُكَلِّمَهُ اللَّهُ إِلاَّ وَحْيًا أَوْ مِنْ وَرَاءِ حِجَابٍ أَوْ يُرْسِلَ رَسُولاً فَيُوحِيَ بِإِذْنِهِ مَا يَشَاءُ إِنَّهُ عَلِيٌّ حَكِيمٌ} قَالَتْ وَمَنْ زَعَمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَتَمَ شَيْئًا مِنْ كِتَابِ اللَّهِ فَقَدْ أَعْظَمَ عَلَى اللَّهِ الْفِرْيَةَ وَاللَّهُ يَقُولُ { يَا أَيُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ وَإِنْ لَمْ تَفْعَلْ فَمَا بَلَّغْتَ رِسَالَتَهُ} . قَالَتْ وَمَنْ زَعَمَ أَنَّهُ يُخْبِرُ بِمَا يَكُونُ فِي غَدٍ فَقَدْ أَعْظَمَ عَلَى اللَّهِ الْفِرْيَةَ وَاللَّهُ يَقُولُ { قُلْ لاَ يَعْلَمُ مَنْ فِي السَّمَوَاتِ وَالأَرْضِ الْغَيْبَ إِلاَّ اللَّهُ} .
Масруқ айтди: Мен Оиша(нинг олди)да ёнбошлаб ётган эдим. У: "Эй Абу Оиша, уч (нарса борки), кимки уларнинг бирини (айтиб) сўзласа — Аллаҳга қаттиқ буҳтон қилган бўлади" деди. Мен: "Улар нима?" дедим. У: "Кимки Муҳаммад (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Роббини кўрди деб ўйласа — Аллаҳга қаттиқ буҳтон қилибди" деди. Мен ёнбошлаб ётган эдим, ўтириб олдим ва: "Эй мўминлар онаси, менга муҳлат бер, мени шошилтирма; Аллаҳ — азза ва жалла — «Дарҳақиқат у уни очиқ уфқда кўрди», «Дарҳақиқат у уни бошқа бир тушишда кўрди» демадими?" дедим. У: "Мен бу умматда буни Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)дан сўраган биринчи (киши)ман; у: ‹У фақат Жибрилдир; мен уни яратилган аслий суратида — мана шу икки мартадан бошқа — кўрмадим; мен уни осмондан тушаётган — гавдасининг улуғлиги осмон билан ер орасини тўсиб олган ҳолда — кўрдим› деди" деди. Кейин у: "Аллаҳ: «Кўзлар Уни идрок эта олмайди, У эса кўзларни идрок этади; У латифдир, хабардордир» деяптини эшитмадингми? Аллаҳ: «Ҳеч бир инсонга Аллаҳ сўзлаши мумкин эмас — магар ваҳий билан, ёки парда ортидан, ёки бир элчи (Малак) юбориб, Ўз изни билан хоҳлаганини ваҳий қилиши (билан); албатта У олийдир, ҳакимдир» деяптини эшитмадингми?" деди. (Оиша:) "Кимки Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам) Аллаҳнинг китобидан бирор нарсани яширди деб ўйласа — Аллаҳга қаттиқ буҳтон қилибди; ҳолбуки Аллаҳ: «Эй Расул, Роббингдан сенга нозил қилинганни етказ; агар (шундай) қилмасанг — Унинг рисолатини етказмабсан» деяпти" деди. (Оиша:) "Кимки у эртага нима бўлишини хабар беради деб ўйласа — Аллаҳга қаттиқ буҳтон қилибди; ҳолбуки Аллаҳ: «Айт: осмонлар ва ерда бўлганлар ғайбни билмайди, фақат Аллаҳ (билади)» деяпти" деди.