حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ عَدِيِّ بْنِ حَاتِمٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا مِنْكُمْ مِنْ رَجُلٍ إِلاَّ سَيُكَلِّمُهُ رَبُّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَيْسَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ تَرْجُمَانٌ فَيَنْظُرُ أَيْمَنَ مِنْهُ فَلاَ يَرَى شَيْئًا إِلاَّ شَيْئًا قَدَّمَهُ ثُمَّ يَنْظُرُ أَشْأَمَ مِنْهُ فَلاَ يَرَى شَيْئًا إِلاَّ شَيْئًا قَدَّمَهُ ثُمَّ يَنْظُرُ تِلْقَاءَ وَجْهِهِ فَتَسْتَقْبِلُهُ النَّارُ ". قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنِ اسْتَطَاعَ مِنْكُمْ أَنْ يَقِيَ وَجْهَهُ حَرَّ النَّارِ وَلَوْ بِشِقِّ تَمْرَةٍ فَلْيَفْعَلْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . حَدَّثَنَا أَبُو السَّائِبِ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، يَوْمًا بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنِ الأَعْمَشِ، فَلَمَّا فَرَغَ وَكِيعٌ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ قَالَ مَنْ كَانَ هَا هُنَا مِنْ أَهْلِ خُرَاسَانَ فَلْيَحْتَسِبْ فِي إِظْهَارِ هَذَا الْحَدِيثِ بِخُرَاسَانَ لأَنَّ الْجَهْمِيَّةَ يُنْكِرُونَ هَذَا . اسْمُ أَبِي السَّائِبِ سَلْمُ بْنُ جُنَادَةَ بْنِ سَلْمِ بْنِ خَالِدِ بْنِ جَابِرِ بْنِ سَمُرَةَ الْكُوفِيُّ .هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ
Бизга Ҳаннод ривоят қилди, у деди: бизга Абу Муовия ривоят қилди, ал-Аъмашдан, у Хайсамадан, у Адий ибн Ҳотимдан, у деди: Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизлардан ҳеч бир киши йўқки, Қиёмат кунида Рабби у билан сўзлашмасин, у билан У (Аллаҳ) ўртасида таржимон бўлмайди. Шунда у ўнгига қарайди, олдиндан юборган (амали)дан бошқа нарсани кўрмайди; сўнг чап томонига қарайди, олдиндан юборган (амали)дан бошқа нарсани кўрмайди; сўнг юзи рўпарасига қарайди, дўзах уни қарши олади,» дедилар. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Сизлардан ким юзини дўзах иссиғидан, агар бир бўлак хурмо билан бўлса ҳам, сақлашга қодир бўлса, шундай қилсин,» дедилар. Абу Исо (Термизий) деди: бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир. Бизга Абус-Соиб ривоят қилди, у деди: бизга бир куни Вакииъ бу ҳадисни ал-Аъмашдан ривоят қилди. Вакииъ бу ҳадисни тугатгач: «Бу ерда Хуросон аҳлидан ким бўлса, бу ҳадисни Хуросонда ошкор қилишда (ажр) умид қилсин, чунки жаҳмийлар буни инкор қиладилар,» деди. Абус-Соибнинг исми Салм ибн Жунода ибн Салм ибн Холид ибн Жобир ибн Самура ал-Куфий. Бу ҳадис ҳасан саҳиҳдир.