وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، وَمَالِكُ، بْنُ أَنَسٍ وَعَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ وَغَيْرُهُمْ أَنَّ رَبِيعَةَ بْنَ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ، حَدَّثَهُمْ بِهَذَا الإِسْنَادِ، مِثْلَ حَدِيثِ مَالِكٍ غَيْرَ أَنَّهُ زَادَ قَالَ أَتَى رَجُلٌ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَأَنَا مَعَهُ فَسَأَلَهُ عَنِ اللُّقَطَةِ . قَالَ وَقَالَ عَمْرٌو فِي الْحَدِيثِ " فَإِذَا لَمْ يَأْتِ لَهَا طَالِبٌ فَاسْتَنْفِقْهَا " .
Менга Абу Тоҳир ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб хабар берди, менга Суфён ас-Саврий, Молик ибн Анас, Амр ибн ал-Ҳорис ва бошқалар хабар бердиларки, Рабиа ибн Абу Абдурраҳмон уларга шу иснод билан Моликнинг ҳадисига ўхшаш ривоят қилди. Фақат у зиёда қилди: У айтди: Бир киши Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига келди, мен у киши билан эдим, у ундан луқата ҳақида сўради. Амр ҳадисда деди: «Агар уни сўровчи келмаса, ундан фойдалан».