حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنِي أَبِي سَلَمَةُ بْنُ الأَكْوَعِ، قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَوَازِنَ فَبَيْنَا نَحْنُ نَتَضَحَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَ رَجُلٌ عَلَى جَمَلٍ أَحْمَرَ فَأَنَاخَهُ ثُمَّ انْتَزَعَ طَلَقًا مِنْ حَقَبِهِ فَقَيَّدَ بِهِ الْجَمَلَ ثُمَّ تَقَدَّمَ يَتَغَدَّى مَعَ الْقَوْمِ وَجَعَلَ يَنْظُرُ وَفِينَا ضَعْفَةٌ وَرِقَّةٌ فِي الظَّهْرِ وَبَعْضُنَا مُشَاةٌ إِذْ خَرَجَ يَشْتَدُّ فَأَتَى جَمَلَهُ فَأَطْلَقَ قَيْدَهُ ثُمَّ أَنَاخَهُ وَقَعَدَ عَلَيْهِ فَأَثَارَهُ فَاشْتَدَّ بِهِ الْجَمَلُ فَاتَّبَعَهُ رَجُلٌ عَلَى نَاقَةٍ وَرْقَاءَ . قَالَ سَلَمَةُ وَخَرَجْتُ أَشْتَدُّ فَكُنْتُ عِنْدَ وَرِكِ النَّاقَةِ . ثُمَّ تَقَدَّمْتُ حَتَّى كُنْتُ عِنْدَ وَرِكِ الْجَمَلِ ثُمَّ تَقَدَّمْتُ حَتَّى أَخَذْتُ بِخِطَامِ الْجَمَلِ فَأَنَخْتُهُ فَلَمَّا وَضَعَ رُكْبَتَهُ فِي الأَرْضِ اخْتَرَطْتُ سَيْفِي فَضَرَبْتُ رَأْسَ الرَّجُلِ فَنَدَرَ ثُمَّ جِئْتُ بِالْجَمَلِ أَقُودُهُ عَلَيْهِ رَحْلُهُ وَسِلاَحُهُ فَاسْتَقْبَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ مَعَهُ فَقَالَ " مَنْ قَتَلَ الرَّجُلَ " . قَالُوا ابْنُ الأَكْوَعِ . قَالَ " لَهُ سَلَبُهُ أَجْمَعُ " .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Умар ибн Юнус ал-Ҳанафий ривоят қилди, бизга Икрима ибн Аммор ривоят қилди, менга Иёс ибн Салама ривоят қилди, менга отам Салама ибнул-Акваъ ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Ҳавозинга ғазот қилдик. Бир вақт биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга чошт овқатини еб турганимизда, қизил туяда бир киши келди, уни чўктирди, сўнг белбоғидан бир арқон чиқариб, туяни боғлади. Сўнг қавм билан тушлик қилишга ўтди ва атрофга қарай бошлади. Бизда уловлар томонидан заифлик ва камлик бор эди, баъзиларимиз пиёда эдик. Шунда у шошиб чиқиб, туясига келиб, боғичини ечди, сўнг уни чўктириб, унга минди ва уни қўзғатди. Туя у билан тез чопди. Унинг ортидан бир киши кулранг туяда қувиб кетди. Салама деди: Мен ҳам шошиб чиқдим ва туянинг сонидан етиб олдим. Сўнг олдинга ўтиб, эркак туянинг сонигача етдим, сўнг яна олдинга ўтиб, туянинг жиловини ушладим ва уни чўктирдим. У тиззасини ерга қўйганда мен қиличимни суғуриб, кишининг бошига урдим, боши учиб кетди. Сўнг туяни етаклаб келдим, устида унинг эгари ва қуроли бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ва у билан бирга одамлар мени қарши олдилар. У: «Кишини ким ўлдирди?» деди. Улар: «Ибнул-Акваъ», дедилар. У: «Унинг ўлжаси тўлиқ ўшаники», деди.