وَحَدَّثَنِي أَبُو الطَّاهِرِ، أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ سَرْحٍ أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، أَخْبَرَنِي مُعَاوِيَةُ بْنُ صَالِحٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ قَتَلَ رَجُلٌ مِنْ حِمْيَرَ رَجُلاً مِنَ الْعَدُوِّ فَأَرَادَ سَلَبَهُ فَمَنَعَهُ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَكَانَ وَالِيًا عَلَيْهِمْ فَأَتَى رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَوْفُ بْنُ مَالِكٍ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ لِخَالِدٍ " مَا مَنَعَكَ أَنْ تُعْطِيَهُ سَلَبَهُ " . قَالَ اسْتَكْثَرْتُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " ادْفَعْهُ إِلَيْهِ " . فَمَرَّ خَالِدٌ بِعَوْفٍ فَجَرَّ بِرِدَائِهِ ثُمَّ قَالَ هَلْ أَنْجَزْتُ لَكَ مَا ذَكَرْتُ لَكَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَسَمِعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَاسْتُغْضِبَ فَقَالَ " لاَ تُعْطِهِ يَا خَالِدُ لاَ تُعْطِهِ يَا خَالِدُ هَلْ أَنْتُمْ تَارِكُونَ لِي أُمَرَائِي إِنَّمَا مَثَلُكُمْ وَمَثَلُهُمْ كَمَثَلِ رَجُلٍ اسْتُرْعِيَ إِبِلاً أَوْ غَنَمًا فَرَعَاهَا ثُمَّ تَحَيَّنَ سَقْيَهَا فَأَوْرَدَهَا حَوْضًا فَشَرَعَتْ فِيهِ فَشَرِبَتْ صَفْوَهُ وَتَرَكَتْ كَدَرَهُ فَصَفْوُهُ لَكُمْ وَكَدَرُهُ عَلَيْهِمْ " .
Менга Абут-Тоҳир Аҳмад ибн Амр ибн Сарҳ ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб хабар берди, менга Муовия ибн Солиҳ Абдурраҳмон ибн Жубайрдан, у отасидан, у Авф ибн Моликдан хабар берди. У деди: Ҳимярдан бир киши душмандан бир кишини ўлдириб, унинг ўлжасини олмоқчи бўлди. Лекин уларнинг устидан волий бўлган Холид ибнул-Валид уни ман қилди. Шунда Авф ибн Молик Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга келиб, хабар берди. У Холидга: «Сенга унга ўлжасини беришни нима ман қилди?» деди. У: «Мен буни кўп деб топдим, эй Расулуллаҳ», деди. У: «Уни унга бер», деди. Сўнг Холид Авфнинг ёнидан ўтиб, унинг ридосидан тортди ва: «Мен сенга Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламдан эшитганингни амалга ошириб бермадимми?» деди. Буни Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам эшитиб қолди ва ғазабланди, сўнг: «Унга берма, эй Холид! Унга берма, эй Холид! Сизлар менинг амирларимни менга қўймайсизларми? Сизлар билан уларнинг мисоли худди туя ёки қўйни боқишга топширилган, уни боқиб, сўнг суғориш вақтини пойлаб, уларни ҳовузга олиб келган киши кабидир. Улар ҳовузга кириб, унинг тоза сувини ичдилар ва лойқасини қолдирдилар. Демак, унинг тозаси сизларга, лойқаси эса уларга», деди.
وَحَدَّثَنِي زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، حَدَّثَنَا صَفْوَانُ بْنُ عَمْرٍو، عَنْ عَبْدِ، الرَّحْمَنِ بْنِ جُبَيْرِ بْنِ نُفَيْرٍ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَوْفِ بْنِ مَالِكٍ الأَشْجَعِيِّ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ مَنْ خَرَجَ مَعَ زَيْدِ بْنِ حَارِثَةَ فِي غَزْوَةِ مُؤْتَةَ وَرَافَقَنِي مَدَدِيٌّ مِنَ الْيَمَنِ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . بِنَحْوِهِ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ فِي الْحَدِيثِ قَالَ عَوْفٌ فَقُلْتُ يَا خَالِدُ أَمَا عَلِمْتَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى بِالسَّلَبِ لِلْقَاتِلِ قَالَ بَلَى وَلَكِنِّي اسْتَكْثَرْتُهُ .
Менга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Валиду ибн Муслим ривоят қилди, бизга Сафвон ибн Амр Абдурраҳмон ибн Жубайр ибн Нуфайрдан, у отасидан, у Авф ибн Молик ал-Ашжаийдан ривоят қилди. У деди: Муъта ғазотида Зайд ибн Ҳориса билан чиққанлар билан мен ҳам чиқдим, менга Ямандан бир мададкор ҳамроҳ бўлди... Ва у ҳадисни Набий соллаллаҳу алайҳи васалламдан шунга ўхшаш келтирди, фақат ҳадисда у шундай деди: Авф деди: «Эй Холид, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўлжани ўлдирган кишига ҳукм қилганини билмайсанми?» дедим. У: «Ҳа, лекин мен уни кўп деб топдим», деди.
حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ يُونُسَ الْحَنَفِيُّ، حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ، حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ، حَدَّثَنِي أَبِي سَلَمَةُ بْنُ الأَكْوَعِ، قَالَ غَزَوْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هَوَازِنَ فَبَيْنَا نَحْنُ نَتَضَحَّى مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَ رَجُلٌ عَلَى جَمَلٍ أَحْمَرَ فَأَنَاخَهُ ثُمَّ انْتَزَعَ طَلَقًا مِنْ حَقَبِهِ فَقَيَّدَ بِهِ الْجَمَلَ ثُمَّ تَقَدَّمَ يَتَغَدَّى مَعَ الْقَوْمِ وَجَعَلَ يَنْظُرُ وَفِينَا ضَعْفَةٌ وَرِقَّةٌ فِي الظَّهْرِ وَبَعْضُنَا مُشَاةٌ إِذْ خَرَجَ يَشْتَدُّ فَأَتَى جَمَلَهُ فَأَطْلَقَ قَيْدَهُ ثُمَّ أَنَاخَهُ وَقَعَدَ عَلَيْهِ فَأَثَارَهُ فَاشْتَدَّ بِهِ الْجَمَلُ فَاتَّبَعَهُ رَجُلٌ عَلَى نَاقَةٍ وَرْقَاءَ . قَالَ سَلَمَةُ وَخَرَجْتُ أَشْتَدُّ فَكُنْتُ عِنْدَ وَرِكِ النَّاقَةِ . ثُمَّ تَقَدَّمْتُ حَتَّى كُنْتُ عِنْدَ وَرِكِ الْجَمَلِ ثُمَّ تَقَدَّمْتُ حَتَّى أَخَذْتُ بِخِطَامِ الْجَمَلِ فَأَنَخْتُهُ فَلَمَّا وَضَعَ رُكْبَتَهُ فِي الأَرْضِ اخْتَرَطْتُ سَيْفِي فَضَرَبْتُ رَأْسَ الرَّجُلِ فَنَدَرَ ثُمَّ جِئْتُ بِالْجَمَلِ أَقُودُهُ عَلَيْهِ رَحْلُهُ وَسِلاَحُهُ فَاسْتَقْبَلَنِي رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالنَّاسُ مَعَهُ فَقَالَ " مَنْ قَتَلَ الرَّجُلَ " . قَالُوا ابْنُ الأَكْوَعِ . قَالَ " لَهُ سَلَبُهُ أَجْمَعُ " .
Бизга Зуҳайр ибн Ҳарб ривоят қилди, бизга Умар ибн Юнус ал-Ҳанафий ривоят қилди, бизга Икрима ибн Аммор ривоят қилди, менга Иёс ибн Салама ривоят қилди, менга отам Салама ибнул-Акваъ ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан Ҳавозинга ғазот қилдик. Бир вақт биз Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга чошт овқатини еб турганимизда, қизил туяда бир киши келди, уни чўктирди, сўнг белбоғидан бир арқон чиқариб, туяни боғлади. Сўнг қавм билан тушлик қилишга ўтди ва атрофга қарай бошлади. Бизда уловлар томонидан заифлик ва камлик бор эди, баъзиларимиз пиёда эдик. Шунда у шошиб чиқиб, туясига келиб, боғичини ечди, сўнг уни чўктириб, унга минди ва уни қўзғатди. Туя у билан тез чопди. Унинг ортидан бир киши кулранг туяда қувиб кетди. Салама деди: Мен ҳам шошиб чиқдим ва туянинг сонидан етиб олдим. Сўнг олдинга ўтиб, эркак туянинг сонигача етдим, сўнг яна олдинга ўтиб, туянинг жиловини ушладим ва уни чўктирдим. У тиззасини ерга қўйганда мен қиличимни суғуриб, кишининг бошига урдим, боши учиб кетди. Сўнг туяни етаклаб келдим, устида унинг эгари ва қуроли бор эди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ва у билан бирга одамлар мени қарши олдилар. У: «Кишини ким ўлдирди?» деди. Улар: «Ибнул-Акваъ», дедилар. У: «Унинг ўлжаси тўлиқ ўшаники», деди.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، أَخْبَرَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ، كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ الأَنْصَارِيِّ، وَكَانَ، جَلِيسًا لأَبِي قَتَادَةَ قَالَ قَالَ أَبُو قَتَادَةَ . وَاقْتَصَّ الْحَدِيثَ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ат-Тамимий ривоят қилди, бизга Ҳушайм хабар берди, у Яҳё ибн Саиддан, у Умар ибн Касир ибн Афлаҳдан, у Абу Муҳаммад ал-Ансорийдан — у Абу Қатоданинг ҳамсуҳбати эди — ривоят қилди. У деди: Абу Қатода деди... Ва у ҳадисни нақл қилди.
وَحَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، حَدَّثَنَا لَيْثٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرٍ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ أَنَّ أَبَا قَتَادَةَ، قَالَ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ .
Бизга Қутайба ибн Саид ривоят қилди, бизга Лайс ривоят қилди, у Яҳё ибн Саиддан, у Умар ибн Касирдан, у Абу Қатоданинг озод қилган қули Абу Муҳаммаддан ривоят қилдики, Абу Қатода деди... Ва у ҳадисни келтирди.
وَحَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ حُنَيْنٍ فَلَمَّا الْتَقَيْنَا كَانَتْ لِلْمُسْلِمِينَ جَوْلَةٌ . قَالَ فَرَأَيْتُ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَدْ عَلاَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَاسْتَدَرْتُ إِلَيْهِ حَتَّى أَتَيْتُهُ مِنْ وَرَائِهِ فَضَرَبْتُهُ عَلَى حَبْلِ عَاتِقِهِ وَأَقْبَلَ عَلَىَّ فَضَمَّنِي ضَمَّةً وَجَدْتُ مِنْهَا رِيحَ الْمَوْتِ ثُمَّ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَأَرْسَلَنِي فَلَحِقْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ مَا لِلنَّاسِ فَقُلْتُ أَمْرُ اللَّهِ . ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ رَجَعُوا وَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ " . قَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ مِثْلَ ذَلِكَ فَقَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ الثَّالِثَةَ فَقُمْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لَكَ يَا أَبَا قَتَادَةَ " . فَقَصَصْتُ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ صَدَقَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَلَبُ ذَلِكَ الْقَتِيلِ عِنْدِي فَأَرْضِهِ مِنْ حَقِّهِ . وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ لاَهَا اللَّهِ إِذًا لاَ يَعْمِدُ إِلَى أَسَدٍ مِنْ أُسُدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنِ اللَّهِ وَعَنْ رَسُولِهِ فَيُعْطِيكَ سَلَبَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَدَقَ فَأَعْطِهِ إِيَّاهُ " . فَأَعْطَانِي قَالَ فَبِعْتُ الدِّرْعَ فَابْتَعْتُ بِهِ مَخْرَفًا فِي بَنِي سَلِمَةَ فَإِنَّهُ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الإِسْلاَمِ . وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ كَلاَّ لاَ يُعْطِيهِ أُضَيْبِعَ مِنْ قُرَيْشٍ وَيَدَعُ أَسَدًا مِنْ أُسُدِ اللَّهِ . وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ .
Бизга Абут-Тоҳир ва Ҳармала — матн уники — ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб хабар берди, у деди: Мен Молик ибн Анасни шундай деганини эшитдим: Менга Яҳё ибн Саид Умар ибн Касир ибн Афлаҳдан, у Абу Қатоданинг озод қилган қули Абу Муҳаммаддан, у Абу Қатодадан ривоят қилди. У деди: Ҳунайн йилида Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга чиқдик. Тўқнашганимизда мусулмонлар бир муддат чекинди. Мен мушриклардан бир кишини мусулмонлардан бири устига чиқиб олганини кўрдим, шунда мен айланиб унинг орқасидан келиб, елкаси томирига зарба урдим. У менга юзланди ва мени шундай қучоқладики, ундан ўлим ҳидини сездим. Сўнгра унга ўлим етди ва мени қўйиб юборди. Мен Умар ибнул-Хаттобга етиб бордим, у: «Одамларга нима бўлди?» деди. Мен: «Аллаҳнинг амри», дедим. Сўнгра одамлар қайтдилар ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўтирди. У: «Кимки бир ўлдирилганни ўлдирган бўлиб, бунга унинг исботи бўлса, унинг ўлжаси (салаб) ўшаники», деди. Мен турдим ва: «Менга ким гувоҳлик беради?» дедим, сўнг ўтирдим. Сўнг у яна шундай деди, мен яна турдим ва: «Менга ким гувоҳлик беради?» дедим, сўнг ўтирдим. Сўнг у учинчи марта шуни деди, мен турдим. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сенга нима бўлди, эй Абу Қатода?» деди. Мен унга воқеани сўзлаб бердим. Шунда қавмдан бир киши: «Рост айтди, эй Расулуллаҳ, ўша ўлдирилганнинг ўлжаси менинг олдимда. Унинг ҳаққидан уни рози қил», деди. Абу Бакр Сиддиқ эса: «Йўқ, Аллаҳга қасам, бўлмайди! Аллаҳ ва Унинг Расули йўлида жанг қилган Аллаҳнинг шерларидан бир шерни ортда қолдириб, унинг ўлжасини сенга бермайди», деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Рост айтди, уни унга бер», деди. У менга берди. Мен совутни сотиб, унинг пулига Бану Салима орасида бир боғ сотиб олдим. Бу Исломда мен жамғарган биринчи мол эди. Лайс ҳадисида: Абу Бакр: «Йўқ, Қурайшдан бир калта одамга бериб, Аллаҳнинг шерларидан бир шерни қолдирмайди», деди. Лайс ҳадисида яна: «Мен жамғарган биринчи мол», дейилган.
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ يَحْيَى التَّمِيمِيُّ، أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ الْمَاجِشُونِ، عَنْ صَالِحِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ، أَنَّهُ قَالَ بَيْنَا أَنَا وَاقِفٌ، فِي الصَّفِّ يَوْمَ بَدْرٍ نَظَرْتُ عَنْ يَمِينِي، وَشِمَالِي، فَإِذَا أَنَا بَيْنَ، غُلاَمَيْنِ مِنَ الأَنْصَارِ حَدِيثَةٍ أَسْنَانُهُمَا تَمَنَّيْتُ لَوْ كُنْتُ بَيْنَ أَضْلَعَ مِنْهُمَا فَغَمَزَنِي أَحَدُهُمَا . فَقَالَ يَا عَمِّ هَلْ تَعْرِفُ أَبَا جَهْلٍ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ وَمَا حَاجَتُكَ إِلَيْهِ يَا ابْنَ أَخِي قَالَ أُخْبِرْتُ أَنَّهُ يَسُبُّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَئِنْ رَأَيْتُهُ لاَ يُفَارِقُ سَوَادِي سَوَادَهُ حَتَّى يَمُوتَ الأَعْجَلُ مِنَّا . قَالَ فَتَعَجَّبْتُ لِذَلِكَ فَغَمَزَنِي الآخَرُ فَقَالَ مِثْلَهَا - قَالَ - فَلَمْ أَنْشَبْ أَنْ نَظَرْتُ إِلَى أَبِي جَهْلٍ يَزُولُ فِي النَّاسِ فَقُلْتُ أَلاَ تَرَيَانِ هَذَا صَاحِبُكُمَا الَّذِي تَسْأَلاَنِ عَنْهُ قَالَ فَابْتَدَرَاهُ فَضَرَبَاهُ بِسَيْفَيْهِمَا حَتَّى قَتَلاَهُ ثُمَّ انْصَرَفَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرَاهُ . فَقَالَ " أَيُّكُمَا قَتَلَهُ " . فَقَالَ كُلُّ وَاحِدٍ مِنْهُمَا أَنَا قَتَلْتُ . فَقَالَ " هَلْ مَسَحْتُمَا سَيْفَيْكُمَا " . قَالاَ لاَ . فَنَظَرَ فِي السَّيْفَيْنِ فَقَالَ " كِلاَكُمَا قَتَلَهُ " . وَقَضَى بِسَلَبِهِ لِمُعَاذِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَالرَّجُلاَنِ مُعَاذُ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْجَمُوحِ وَمُعَاذُ ابْنُ عَفْرَاءَ .
Бизга Яҳё ибн Яҳё ат-Тамимий ривоят қилди, бизга Юсуф ибнул-Можишун хабар берди, у Солиҳ ибн Иброҳим ибн Абдурраҳмон ибн Авфдан, у отасидан, у Абдурраҳмон ибн Авфдан ривоят қилдики, у деди: Бадр кунида саф ичида турган пайтимда ўнг ва чап томонимга қарадим, шунда ўзимни ансорлардан икки ёш йигит орасида кўрдим. Улардан кучлироқ кишилар орасида бўлишни орзу қилдим. Шунда улардан бири мени нуқиб: «Эй амаки, Абу Жаҳлни танийсанми?» деди. Мен: «Ҳа, лекин сенга ундан нима керак, эй жияним?» дедим. У: «Менга унинг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламни сўкиши хабар берилди. Жоним Қўлида бўлган Зотга қасамки, агар уни кўрсам, гавдам унинг гавдасидан ажралмайди, то иккимиздан ажали яқинроғи ўлгунча», деди. Мен бунга таажжубландим. Сўнг иккинчиси ҳам мени нуқиб, худди шундай деди. Кўп ўтмай мен Абу Жаҳлни одамлар орасида юриб турганини кўрдим ва: «Мана, сиз сўраётган шеригингиз шу эмасми?» дедим. Шунда улар унга отилиб, қиличлари билан уриб, уни ўлдирдилар. Сўнг Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васалламга қайтиб, хабар бердилар. У: «Қайсингиз уни ўлдирдингиз?» деди. Уларнинг ҳар бири: «Мен ўлдирдим», деди. У: «Қиличларингизни артдингизми?» деди. Улар: «Йўқ», дедилар. Сўнг у икки қиличга қаради ва: «Иккалангиз уни ўлдирдингиз», деди. Унинг ўлжасини Муоз ибн Амр ибнул-Жамуҳга ҳукм қилди. Бу икки киши Муоз ибн Амр ибнул-Жамуҳ ва Муоз ибн Афро эди.