وَحَدَّثَنَا أَبُو الطَّاهِرِ، وَحَرْمَلَةُ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - أَخْبَرَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ سَمِعْتُ مَالِكَ بْنَ أَنَسٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَامَ حُنَيْنٍ فَلَمَّا الْتَقَيْنَا كَانَتْ لِلْمُسْلِمِينَ جَوْلَةٌ . قَالَ فَرَأَيْتُ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَدْ عَلاَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَاسْتَدَرْتُ إِلَيْهِ حَتَّى أَتَيْتُهُ مِنْ وَرَائِهِ فَضَرَبْتُهُ عَلَى حَبْلِ عَاتِقِهِ وَأَقْبَلَ عَلَىَّ فَضَمَّنِي ضَمَّةً وَجَدْتُ مِنْهَا رِيحَ الْمَوْتِ ثُمَّ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَأَرْسَلَنِي فَلَحِقْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقَالَ مَا لِلنَّاسِ فَقُلْتُ أَمْرُ اللَّهِ . ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ رَجَعُوا وَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . فَقَالَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ " . قَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ مِثْلَ ذَلِكَ فَقَالَ فَقُمْتُ فَقُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ الثَّالِثَةَ فَقُمْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لَكَ يَا أَبَا قَتَادَةَ " . فَقَصَصْتُ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ صَدَقَ يَا رَسُولَ اللَّهِ سَلَبُ ذَلِكَ الْقَتِيلِ عِنْدِي فَأَرْضِهِ مِنْ حَقِّهِ . وَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ لاَهَا اللَّهِ إِذًا لاَ يَعْمِدُ إِلَى أَسَدٍ مِنْ أُسُدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنِ اللَّهِ وَعَنْ رَسُولِهِ فَيُعْطِيكَ سَلَبَهُ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَدَقَ فَأَعْطِهِ إِيَّاهُ " . فَأَعْطَانِي قَالَ فَبِعْتُ الدِّرْعَ فَابْتَعْتُ بِهِ مَخْرَفًا فِي بَنِي سَلِمَةَ فَإِنَّهُ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الإِسْلاَمِ . وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ كَلاَّ لاَ يُعْطِيهِ أُضَيْبِعَ مِنْ قُرَيْشٍ وَيَدَعُ أَسَدًا مِنْ أُسُدِ اللَّهِ . وَفِي حَدِيثِ اللَّيْثِ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ .
Бизга Абут-Тоҳир ва Ҳармала — матн уники — ривоят қилди, бизга Абдуллаҳ ибн Ваҳб хабар берди, у деди: Мен Молик ибн Анасни шундай деганини эшитдим: Менга Яҳё ибн Саид Умар ибн Касир ибн Афлаҳдан, у Абу Қатоданинг озод қилган қули Абу Муҳаммаддан, у Абу Қатодадан ривоят қилди. У деди: Ҳунайн йилида Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга чиқдик. Тўқнашганимизда мусулмонлар бир муддат чекинди. Мен мушриклардан бир кишини мусулмонлардан бири устига чиқиб олганини кўрдим, шунда мен айланиб унинг орқасидан келиб, елкаси томирига зарба урдим. У менга юзланди ва мени шундай қучоқладики, ундан ўлим ҳидини сездим. Сўнгра унга ўлим етди ва мени қўйиб юборди. Мен Умар ибнул-Хаттобга етиб бордим, у: «Одамларга нима бўлди?» деди. Мен: «Аллаҳнинг амри», дедим. Сўнгра одамлар қайтдилар ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўтирди. У: «Кимки бир ўлдирилганни ўлдирган бўлиб, бунга унинг исботи бўлса, унинг ўлжаси (салаб) ўшаники», деди. Мен турдим ва: «Менга ким гувоҳлик беради?» дедим, сўнг ўтирдим. Сўнг у яна шундай деди, мен яна турдим ва: «Менга ким гувоҳлик беради?» дедим, сўнг ўтирдим. Сўнг у учинчи марта шуни деди, мен турдим. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сенга нима бўлди, эй Абу Қатода?» деди. Мен унга воқеани сўзлаб бердим. Шунда қавмдан бир киши: «Рост айтди, эй Расулуллаҳ, ўша ўлдирилганнинг ўлжаси менинг олдимда. Унинг ҳаққидан уни рози қил», деди. Абу Бакр Сиддиқ эса: «Йўқ, Аллаҳга қасам, бўлмайди! Аллаҳ ва Унинг Расули йўлида жанг қилган Аллаҳнинг шерларидан бир шерни ортда қолдириб, унинг ўлжасини сенга бермайди», деди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Рост айтди, уни унга бер», деди. У менга берди. Мен совутни сотиб, унинг пулига Бану Салима орасида бир боғ сотиб олдим. Бу Исломда мен жамғарган биринчи мол эди. Лайс ҳадисида: Абу Бакр: «Йўқ, Қурайшдан бир калта одамга бериб, Аллаҳнинг шерларидан бир шерни қолдирмайди», деди. Лайс ҳадисида яна: «Мен жамғарган биринчи мол», дейилган.