حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْلَمَةَ الْقَعْنَبِيُّ، عَنْ مَالِكٍ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ عُمَرَ بْنِ كَثِيرِ بْنِ أَفْلَحَ، عَنْ أَبِي مُحَمَّدٍ، مَوْلَى أَبِي قَتَادَةَ عَنْ أَبِي قَتَادَةَ، قَالَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي عَامِ حُنَيْنٍ فَلَمَّا الْتَقَيْنَا كَانَتْ لِلْمُسْلِمِينَ جَوْلَةٌ - قَالَ - فَرَأَيْتُ رَجُلاً مِنَ الْمُشْرِكِينَ قَدْ عَلاَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ - قَالَ - فَاسْتَدَرْتُ لَهُ حَتَّى أَتَيْتُهُ مِنْ وَرَائِهِ فَضَرَبْتُهُ بِالسَّيْفِ عَلَى حَبْلِ عَاتِقِهِ فَأَقْبَلَ عَلَىَّ فَضَمَّنِي ضَمَّةً وَجَدْتُ مِنْهَا رِيحَ الْمَوْتِ ثُمَّ أَدْرَكَهُ الْمَوْتُ فَأَرْسَلَنِي فَلَحِقْتُ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ فَقُلْتُ مَا بَالُ النَّاسِ قَالَ أَمْرُ اللَّهِ . ثُمَّ إِنَّ النَّاسَ رَجَعُوا وَجَلَسَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ " . قَالَ فَقُمْتُ ثُمَّ قُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ الثَّانِيَةَ " مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً لَهُ عَلَيْهِ بَيِّنَةٌ فَلَهُ سَلَبُهُ " قَالَ فَقُمْتُ ثُمَّ قُلْتُ مَنْ يَشْهَدُ لِي ثُمَّ جَلَسْتُ ثُمَّ قَالَ ذَلِكَ الثَّالِثَةَ فَقُمْتُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا لَكَ يَا أَبَا قَتَادَةَ " . قَالَ فَاقْتَصَصْتُ عَلَيْهِ الْقِصَّةَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ صَدَقَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَسَلَبُ ذَلِكَ الْقَتِيلِ عِنْدِي فَأَرْضِهِ مِنْهُ فَقَالَ أَبُو بَكْرٍ الصِّدِّيقُ لاَهَا اللَّهِ إِذًا يَعْمِدُ إِلَى أَسَدٍ مِنْ أُسْدِ اللَّهِ يُقَاتِلُ عَنِ اللَّهِ وَعَنْ رَسُولِهِ فَيُعْطِيكَ سَلَبَهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَدَقَ فَأَعْطِهِ إِيَّاهُ " . فَقَالَ أَبُو قَتَادَةَ فَأَعْطَانِيهِ فَبِعْتُ الدِّرْعَ فَابْتَعْتُ بِهِ مَخْرَفًا فِي بَنِي سَلِمَةَ فَإِنَّهُ لأَوَّلُ مَالٍ تَأَثَّلْتُهُ فِي الإِسْلاَمِ .
Бизга Абдуллаҳ ибн Маслама ал-Қаънавий Моликдан, у Яҳё ибн Саъийддан, у Умар ибн Касийр ибн Афлаҳдан, у Абу Қатоданинг озод қилинган қули Абу Муҳаммаддан, у Абу Қатодадан айтиб бердики, у деди: Ҳунайн йили Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам билан бирга чиқдик. Бир-биримиз билан тўқнашганимизда, мусулмонлар бир оз чекинишди. (У деди:) Мен кўрдимки, мушриклардан бир киши мусулмонлардан бир кишини босиб олибди. (У деди:) Мен у томонга айланиб ўтиб, унинг орқасидан келдим ва қилич билан унинг елка пайига урдим. Шунда у менга юзланиб, мени шундай қаттиқ қучоқладики, мен ундан ўлим ҳидини сездим. Сўнгра унга ўлим етиб, у мени қўйиб юборди. Мен Умар ибн Хаттобга етиб олдим ва: ‹Одамларга нима бўлди?› дедим. У: ‹Аллаҳнинг амри› деди. Сўнгра одамлар қайтдилар ва Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам ўтириб: «Ким бирор ўлдирилганни ўлдирган бўлиб, бунга унинг ҳузурида далили бўлса, унинг ўлжаси ўзиники» дедилар. (У деди:) Мен турдим, сўнгра: ‹Менга ким гувоҳлик беради?› дедим, кейин ўтирдим. Сўнгра у киши буни иккинчи марта айтдилар: «Ким бирор ўлдирилганни ўлдирган бўлиб, бунга унинг ҳузурида далили бўлса, унинг ўлжаси ўзиники.» (У деди:) Мен турдим, сўнгра: ‹Менга ким гувоҳлик беради?› дедим, кейин ўтирдим. Сўнгра у киши буни учинчи марта айтдилар ва мен турдим. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Сенга нима бўлди, эй Абу Қатода?» дедилар. (У деди:) Мен у кишига воқеани сўзлаб бердим. Шунда қавмдан бир киши: ‹Рост айтди, эй Расулуллаҳ, ўша ўлдирилганнинг ўлжаси менинг олдимда. Уни ундан рози қилинг› деди. Шунда Абу Бакр Сиддиқ: ‹Йўқ, Аллаҳга қасамки, ундай бўлмайди! У Аллаҳнинг шерларидан бир шер бўлиб, Аллаҳ ва Унинг Расули йўлида жанг қилади-ю, у (Расулуллаҳ) унинг ўлжасини сенга берадими?!› деди. Шунда Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Рост айтди, уни унга бергин» дедилар. Абу Қатода деди: У менга уни берди. Мен совутни сотиб, унинг эвазига Бану Салимада бир боғ сотиб олдим. Бу Исломда мен орттирган биринчи молим эди.