4635-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Жиҳод китоби
وَحَدَّثَنَاهُ عُثْمَانُ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَإِسْحَاقُ، جَمِيعًا عَنْ جَرِيرٍ، ح وَحَدَّثَنِي أَبُو سَعِيدٍ، الأَشَجُّ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، كِلاَهُمَا عَنِ الأَعْمَشِ، بِهَذَا الإِسْنَادِ . وَفِي حَدِيثِهِمَا إِلَى أَمْرٍ يُفْظِعُنَا.
Бизга буни Усмон ибн Абу Шайба ва Ишоқ, иккови Жарийрдан ривоят қилдилар, (ҳ) ва менга Абу Саъид ал-Ашажж ривоят қилди, бизга Вакийъ ривоят қилди, иккови ал-Аъмашдан шу иснод билан ривоят қилдилар. Уларнинг ҳадисида: «бизни даҳшатга соладиган бир ишга (қадар)» (дейилган).