4687-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Жиҳод китоби
وَحَدَّثَنَاهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ الْعَبْدِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ أُمَيَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ أَبِي سَعِيدٍ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، قَالَ كَتَبَ نَجْدَةُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ . وَسَاقَ الْحَدِيثَ بِمِثْلِهِ . قَالَ أَبُو إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، بِهَذَا الْحَدِيثِ بِطُولِهِ
Бизга буни Абдурраҳмон ибн Бишр ал-Абдий ривоят қилди, бизга Суфён, бизга Исмоил ибн Умайя, у Саид ибн Абу Саиддан, у Язид ибн Ҳурмуздан ривоят қилдики, у деди: Нажда Ибн Аббосга хат ёзди. Ва ҳадисни худди шундай келтирди. Абу Ишоқ деди: Менга Абдурраҳмон ибн Бишр ривоят қилди, бизга Суфён бу ҳадисни тўлиқ ҳолида ривоят қилди.