4689-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Жиҳод китоби
وَحَدَّثَنِي أَبُو كُرَيْبٍ، حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ الأَعْمَشُ، عَنِ الْمُخْتَارِ بْنِ صَيْفِيٍّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ هُرْمُزَ، قَالَ كَتَبَ نَجْدَةُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ . فَذَكَرَ بَعْضَ الْحَدِيثِ وَلَمْ يُتِمَّ الْقِصَّةَ كَإِتْمَامِ مَنْ ذَكَرْنَا حَدِيثَهُمْ .
Ва менга Абу Курайб ривоят қилди, бизга Абу Усома, бизга Зоида, бизга Сулаймон ал-Аъмаш, у ал-Мухтор ибн Сайфийдан, у Язид ибн Ҳурмуздан ривоят қилдики, у деди: Нажда Ибн Аббосга хат ёзди. Сўнг ҳадиснинг бир қисмини зикр қилди, лекин биз ҳадисини келтирган кишиларнинг тўлиқ қилганидек қиссани тўлиқ қилмади.