4802-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Ҳукумат китоби
وَحَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ الْعَتَكِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - حَدَّثَنَا الْمُعَلَّى بْنُ، زِيَادٍ وَهِشَامٌ عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ ضَبَّةَ بْنِ مِحْصَنٍ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، قَالَتْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم . بِنَحْوِ ذَلِكَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ " فَمَنْ أَنْكَرَ فَقَدْ بَرِئَ وَمَنْ كَرِهَ فَقَدْ سَلِمَ " .
Ва менга Абур-Рабиъ ал-Атакий ривоят қилди, бизга Ҳаммод - яъни Ибн Зайд - ривоят қилди, бизга ал-Муалло ибн Зиёд ва Ҳишом ал-Ҳасандан, у Забба ибн Миҳсандан, у Умму Саламадан ривоят қилди. У деди: Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам шунга ўхшаш дедилар, фақат у: «Ким инкор қилса, оқланди; ким ёқтирмаса, нажот топди», деди.