حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الصَّبَّاحِ أَبُو جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ زَكَرِيَّاءَ، عَنْ عَاصِمٍ الأَحْوَلِ، عَنْ أَبِي عُثْمَانَ النَّهْدِيِّ، حَدَّثَنِي مُجَاشِعُ بْنُ مَسْعُودٍ السُّلَمِيُّ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُبَايِعُهُ عَلَى الْهِجْرَةِ فَقَالَ " إِنَّ الْهِجْرَةَ قَدْ مَضَتْ لأَهْلِهَا وَلَكِنْ عَلَى الإِسْلاَمِ وَالْجِهَادِ وَالْخَيْرِ " .
Бизга Муҳаммад ибн ас-Саббоҳ Абу Жаъфар ривоят қилди, бизга Исмоил ибн Закариё ал-Аҳвалдан, у Абу Усмон ан-Наҳдийдан ривоят қилди, менга Мужошиъ ибн Масъуд ас-Суламий ривоят қилиб айтди: мен Набий соллаллаҳу алайҳи васалламнинг олдига ҳижратга байъат бермоқ учун келдим. У деди: «Албатта, ҳижрат ўз аҳлига (ўтиб) кетди, лекин Ислом, жиҳод ва яхшилик устига (байъат бер)».