حَدَّثَنِي أَبُو الرَّبِيعِ، سُلَيْمَانُ بْنُ دَاوُدَ الْعَتَكِيُّ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، - يَعْنِي ابْنَ زَيْدٍ - أَخْبَرَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ كُنْتُ سَاقِيَ الْقَوْمِ يَوْمَ حُرِّمَتِ الْخَمْرُ فِي بَيْتِ أَبِي طَلْحَةَ وَمَا شَرَابُهُمْ إِلاَّ الْفَضِيخُ الْبُسْرُ وَالتَّمْرُ . فَإِذَا مُنَادٍ يُنَادِي فَقَالَ اخْرُجْ فَانْظُرْ فَخَرَجْتُ فَإِذَا مُنَادٍ يُنَادِي أَلاَ إِنَّ الْخَمْرَ قَدْ حُرِّمَتْ - قَالَ - فَجَرَتْ فِي سِكَكِ الْمَدِينَةِ فَقَالَ لِي أَبُو طَلْحَةَ اخْرُجْ فَاهْرِقْهَا . فَهَرَقْتُهَا فَقَالُوا أَوْ قَالَ بَعْضُهُمْ قُتِلَ فُلاَنٌ قُتِلَ فُلاَنٌ وَهِيَ فِي بُطُونِهِمْ - قَالَ فَلاَ أَدْرِي هُوَ مِنْ حَدِيثِ أَنَسٍ - فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ { لَيْسَ عَلَى الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ جُنَاحٌ فِيمَا طَعِمُوا إِذَا مَا اتَّقَوْا وَآمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ}
Менга Абу Робийъ Сулаймон ибн Довуд ал-Атакий ривоят қилди, бизга Ҳаммод — яъни ибн Зайд — ривоят қилди, бизга Собит Анас ибн Моликдан хабар берди, у айтди: Май ҳаром қилинган куни мен Абу Талҳа уйида қавмнинг соқийси (ичимлик тарқатувчиси) эдим, уларнинг ичимлиги фақат бўтана хурмо ва қуруқ хурмодан тайёрланган фазих эди, холос. Бирдан бир жарчи жар солди. (Абу Талҳа) айтди: «Чиқиб қараб кел». Мен чиқдим, қарасам бир жарчи: «Огоҳ бўлинглар, май ҳаром қилинди!» деб жар солмоқда. — У айтди: — Мадина кўчаларида (май) оқиб кетди. Абу Талҳа менга: «Чиқиб уни тўкиб ташла» деди. Мен уни тўкиб ташладим. Шунда улар — ёки улардан баъзилари: «Фалончи ўлдирилди, фалончи ўлдирилди, ҳолбуки у (май) уларнинг қоринларида эди» дедилар. — У айтди: Бу Анаснинг ҳадисиданми ёки йўқми, билмайман. — Шунда Аллаҳ азза ва жалла шу (оят)ни нозил қилди: «Иймон келтириб, солиҳ амал қилганларга, агар (ҳаром нарсалардан) сақланган, иймон келтирган ва солиҳ амал қилган бўлсалар, илгари еб-ичган нарсаларида гуноҳ йўқдир.»