519-ҳадисСаҳиҳи Муслим · Иймон китоби
حَدَّثَنِي أَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي خَالِدٍ، عَنْ قَيْسٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جِهَارًا غَيْرَ سِرٍّ يَقُولُ " أَلاَ إِنَّ آلَ أَبِي - يَعْنِي فُلاَنًا - لَيْسُوا لِي بِأَوْلِيَاءَ إِنَّمَا وَلِيِّيَ اللَّهُ وَصَالِحُ الْمُؤْمِنِينَ " .
Амр ибн ал-Ос айтди: Мен Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам)ни — ошкора, яширин эмас — (шундай) деганини эшитдим: "Огоҳ бўлингки, фалон (киши)нинг оиласи — йўқ, улар менга валийлар (дўстлар) эмас; менинг валийим фақат Аллаҳ ва мўминларнинг солиҳларидир".