وَحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، أَخْبَرَنَا عِيسَى، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ شِهَابٍ، يَقُولُ حَدَّثَنِي عِيسَى بْنُ طَلْحَةَ، حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَيْنَا هُوَ يَخْطُبُ يَوْمَ النَّحْرِ فَقَامَ إِلَيْهِ رَجُلٌ فَقَالَ مَا كُنْتُ أَحْسِبُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَنَّ كَذَا وَكَذَا قَبْلَ كَذَا وَكَذَا ثُمَّ جَاءَ آخَرُ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كُنْتُ أَحْسِبُ أَنَّ كَذَا قَبْلَ كَذَا وَكَذَا لِهَؤُلاَءِ الثَّلاَثِ قَالَ " افْعَلْ وَلاَ حَرَجَ " .
Ва бизга Али ибн Хашрам ривоят қилди, бизга Исо Ибн Журайждан хабар берди, у деди: Мен Ибн Шиҳобни шундай деяётганини эшитдим: менга Исо ибн Талҳа ривоят қилди, менга Абдуллаҳ ибн Амр ибн ал-Ос ривоят қилдики, Набий (соллаллаҳу алайҳи васаллам) наҳр куни хутба қилиб турганда, унга бир киши туриб: «Ё Расулуллаҳ, мен фалон иш фалон ишдан олдин (бўлади) деб ўйламаган эдим» деди. Сўнг бошқаси келиб: «Ё Расулуллаҳ, мен фалон иш фалон-фалондан олдин деб ўйлаган эдим» деди — бу уч (иш) ҳақида. У: «Қилавер, гуноҳ йўқ» деди.