وَحَدَّثَنَاهُ عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكْرٍ، ح وَحَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى الأُمَوِيُّ، حَدَّثَنِي أَبِي جَمِيعًا، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، بِهَذَا الإِسْنَادِ أَمَّا رِوَايَةُ ابْنِ بَكْرٍ فَكَرِوَايَةِ عِيسَى إِلاَّ قَوْلَهُ لِهَؤُلاَءِ الثَّلاَثِ . فَإِنَّهُ لَمْ يَذْكُرْ ذَلِكَ وَأَمَّا يَحْيَى الأُمَوِيُّ فَفِي رِوَايَتِهِ حَلَقْتُ قَبْلَ أَنْ أَنْحَرَ نَحَرْتُ قَبْلَ أَنْ أَرْمِيَ . وَأَشْبَاهَ ذَلِكَ .
Ва бизга буни Абд ибн Ҳумайд ривоят қилди, бизга Муҳаммад ибн Бакр ривоят қилди; (ҳ) ва менга Саид ибн Яҳё ал-Умавий ривоят қилди, менга отам ривоят қилди — иккаласи Ибн Журайждан шу иснод билан (ривоят қилди). Ибн Бакрнинг ривояти Исонинг ривояти кабидир, фақат «бу уч (иш) ҳақида» деган сўзидан бошқа — уни зикр қилмади. Яҳё ал-Умавийнинг ривоятида эса: «Наҳр қилишимдан олдин соч олдирдим; тош отишимдан олдин наҳр қилдим» ва шунга ўхшашлар (бор).