وَحَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَزُهَيْرُ بْنُ حَرْبٍ، وَإِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، جَمِيعًا عَنْ أَبِي مُعَاوِيَةَ، - قَالَ زُهَيْرٌ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ خَازِمٍ، - حَدَّثَنَا عَاصِمٌ، عَنْ حَفْصَةَ، عَنْ أُمِّ، عَطِيَّةَ قَالَتْ لَمَّا نَزَلَتْ هَذِهِ الآيَةُ { يُبَايِعْنَكَ عَلَى أَنْ لاَ يُشْرِكْنَ بِاللَّهِ شَيْئًا} { وَلاَ يَعْصِينَكَ فِي مَعْرُوفٍ} قَالَتْ كَانَ مِنْهُ النِّيَاحَةُ . قَالَتْ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِلاَّ آلَ فُلاَنٍ فَإِنَّهُمْ كَانُوا أَسْعَدُونِي فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلاَ بُدَّ لِي مِنْ أَنْ أُسْعِدَهُمْ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِلاَّ آلَ فُلاَنٍ " .
Умму Атия айтди: Мана шу оят — ‹Юбойиънака ало ан ла юшрикна биллаҳи шайъан› (Сенга — Аллаҳга ҳеч нарсани шерик қилмасликка байъат қиладилар) ... ‹Ва ла яъсинака фи маъруф (Ва сенга яхшилик(амри)да осий бўлмасликка)› — нозил бўлганида, у: «Ундан (ман қилинган нарсалардан бири) нола эди» деди. (Умму Атия:) Мен: «Эй Расулуллаҳ, фақат фалон оиладан бошқа — чунки улар мени жоҳилиятда (йиғимда) қўллаган эди; бас мен ҳам уларни қўллашимга чорам йўқ» дедим. Расулуллаҳ (соллаллаҳу алайҳи васаллам): «Фақат фалон оиладан бошқа (яъни уларга рухсат)» деди.