وَحَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ دِينَارٍ، حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، وَزَكَرِيَّاءُ، بْنُ إِسْحَاقَ قَالاَ أَخْبَرَنَا أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي أَبُو حُمَيْدٍ، السَّاعِدِيُّ أَنَّهُ أَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بِقَدَحِ لَبَنٍ . بِمِثْلِهِ . قَالَ وَلَمْ يَذْكُرْ زَكَرِيَّاءُ قَوْلَ أَبِي حُمَيْدٍ بِاللَّيْلِ .
Ва менга Иброҳим ибн Динор ривоят қилди, бизга Равҳ ибн Убода ривоят қилди, бизга Ибн Журайж ва Закариё ибн Ишоқ ривоят қилди, иккаласи: бизга Абуз-Зубайр хабар берди, деди: У Жобир ибн Абдуллаҳнинг шундай деётганини эшитди: Менга Абу Ҳумайд ас-Соидий у Набий соллаллаҳу алайҳи васалламга бир қадаҳ сут келтиргани ҳақида хабар берди — унинг (олдинги ҳадис) мислидай. У деди: Закариё Абу Ҳумайднинг ‹кечаси› деган сўзини зикр қилмади.