حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، وَأَبُو كُرَيْبٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ خَيْثَمَةَ، عَنْ أَبِي حُذَيْفَةَ، عَنْ حُذَيْفَةَ، قَالَ كُنَّا إِذَا حَضَرْنَا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم طَعَامًا لَمْ نَضَعْ أَيْدِيَنَا حَتَّى يَبْدَأَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَيَضَعَ يَدَهُ وَإِنَّا حَضَرْنَا مَعَهُ مَرَّةً طَعَامًا فَجَاءَتْ جَارِيَةٌ كَأَنَّهَا تُدْفَعُ فَذَهَبَتْ لِتَضَعَ يَدَهَا فِي الطَّعَامِ فَأَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِيَدِهَا ثُمَّ جَاءَ أَعْرَابِيٌّ كَأَنَّمَا يُدْفَعُ فَأَخَذَ بِيَدِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " إِنَّ الشَّيْطَانَ يَسْتَحِلُّ الطَّعَامَ أَنْ لاَ يُذْكَرَ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ جَاءَ بِهَذِهِ الْجَارِيَةِ لِيَسْتَحِلَّ بِهَا فَأَخَذْتُ بِيَدِهَا فَجَاءَ بِهَذَا الأَعْرَابِيِّ لِيَسْتَحِلَّ بِهِ فَأَخَذْتُ بِيَدِهِ وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ إِنَّ يَدَهُ فِي يَدِي مَعَ يَدِهَا " .
Бизга Абу Бакр ибн Абу Шайба ва Абу Курайб ривоят қилди, улар дедилар: Бизга Абу Муовия ривоят қилди, у ал-Аъмашдан, у Хайсамадан, у Абу Ҳузайфадан, у Ҳузайфадан, у деди: Биз Набий соллаллаҳу алайҳи васаллам билан таомга ҳозир бўлганимизда, Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам бошлаб қўлини қўймагунча қўлларимизни қўймас эдик. Бир марта биз у билан таомга ҳозир бўлдик, шунда бир чўри гўё итариб юборилгандай келиб, қўлини таомга қўймоқчи бўлди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам унинг қўлидан ушлаб олди. Сўнг бир аъробий гўё итариб юборилгандай келиб, (таомга қўл чўзди), шунда у унинг қўлидан ушлаб олди. Расулуллаҳ соллаллаҳу алайҳи васаллам: «Албатта, шайтон таомга Аллаҳнинг исми зикр қилинмаса, уни ўзига ҳалол қилади. У шу чўрини олиб келди, у орқали (таомни) ўзига ҳалол қилмоқчи бўлди, мен унинг қўлидан ушлаб олдим. Кейин шу аъробийни олиб келди, у орқали ҳалол қилмоқчи бўлди, мен унинг қўлидан ушлаб олдим. Жоним қўлида бўлган Зот билан қасамки, унинг (шайтоннинг) қўли менинг қўлимда у (чўри)нинг қўли билан бирга» деди.